Ψηφιακή ζωή και θάνατος

Ο εκκωφαντικός κρότος που ακούμε μέσα μας δεν είναι μόνο ο ήχος του φόβου μας για τον κορωνοϊό, δεν είναι η αγωνία του θανάτου μας από ίωση, είναι κάτι πολύ πιο θλιβερό και ανήμερο, είναι τα συντρίμμια του παλιού γνωστού κόσμου μας που σωριάζει τα ερείπιά του και τις ζωές μας μέσα σ αυτόν, είναι το πένθος κι ο θρήνος μας πως τίποτε δε θα είναι πια το ίδιο.

Γιατί ζωή δεν είναι μόνο τα όσα ζούμε αλλά κυρίως και τα όσα θυμόμαστε.

Ζωή είναι οι κατά κράτος μνήμες μας, τα χαράγματά μας, τα σημάδια μας.

Και οι κάποιας ηλικίας, οι άνθρωποι του παλιού κόσμου, οι "παλιάνθρωποι" τρόπον τινά έχουμε μνήμες ασύμβατες με το νέο κόσμο που γεννιέται και επιβάλλεται από τη νέα τάξη πραγμάτων.

Δεν έχουμε παιδικά χρόνια με μνήμες σ ένα διαμέρισμα, εσώκλειστοι με το κινητό στο χέρι, με ηλεκτρονική επικοινωνία, με σέξτινγκ, με πληκτρολόγια, με φαστ φουντ, με οθόνες, κοντρόλς και κωδικούς.

Είμαστε παιδιά που παίξαμε στο χώμα, στην αλάνα, στην αυλή, που πήγαμε σχολείο και με 40 παιδιά στην τάξη και όχι με τηλεκπαίδευση, που ερωτευτήκαμε με οσμή και αφή και όχι με καρδούλες και λάικ, που σηκώσαμε μπαϊράκι και γροθιές σε πολιτικές και συστήματά εξουσίας, που έχουμε νιώσει τον παλμό στις φλέβες μας, το θυμό, την οργή για την αδικία, το όνειρο ενός ομορφότερου κόσμου.

Που αισθανθήκαμε το μεγαλείο του ωραίου, του αληθινού, το μεράκι της παρέας στο ταβερνάκι, το δάκρυ συγκίνησης στο σινεμά, το δέος ενός πυκνού δάσους και μιας γάργαρης θάλασσας, την ταραχή από ένα τρυφερό τραγούδι, το χορό ενός γλεντιού, το ξημέρωμα στους δρόμους.

Έχουμε μνήμη όλων αυτών και την γνώση πως όλα όσα θυμόμαστε και έχουμε για μπούσουλα ζωης τα χάνουμε ανεπιστρεπτί.

Τηλεργασία, τηλεκπαίδευση, τηλεδιάσκεψη, σκάιπ, βιντεοκλήση, μέσσεντζερ, Νετφλιξ, χαζή επικοινωνία, αποβλακωμένοι άνθρωποι, ρηχά και επιφανειακά νταραβέρια.

Ψυχαγωγία ον-λάιν, e-food, email, e-shop, e-banking .

Εν τέλει eόντα, ψυχρόαιμοι, κυνικοί, άχαροι, στεγνοί, ημιρομποτοποιημένοι, καλωδιωμένοι άνθρωποι σε μια ψευδαίσθηση ζωής μέσα από οθόνες, εμότικονς, επιβεβαιώσεις κωδικών πως δεν είμαστε ρομπότς αλλά e κάτι που μοιάζει με ρομπότ.

Η πανδημία αυτή κάποτε θα τελειώσει, όμως ο φόβος της μεταδοτικής ασθένειας θά χει ριζώσει και θα επανέρχεται σ ενδεχόμενο κίνδυνο άλλου ιού αλλά και χωρίς αυτόν, μην πίνεις, μην καπνίζεις, μην ξενυχτάς, μην αντιδράς, μην παθιάζεσαι γίνεσαι φανατικός, μείνε κουλ στέι σέιφ, μείνε μόνος και σε απόσταση ασφαλείας και στο μεταξύ οι νέες γενιές θα μεταλλαχθούν σε υγιεινιστές αποστειρωμένους σ ένα πλήρως απάνθρωπο κι ανασφαλές εργασιακό περιβάλλον, με ακρωτηριασμένα συναισθήματα, με κλονισμένους ψυχισμούς, με τέλεια άγνοια αληθινής ζωής, αρρωστημένες υπάρξεις που θα λένε πως ζουν αλλά απλά θα υπάρχουν και θα πιάνουν τζάμπα τον τόπο, χωρίς κριτικό πνεύμα, χωρίς αντιδράσεις, χωρίς μνήμη ζωής σε κάποιον χι έντονο ιστορικό χρόνο.

Αυτό είναι η ουσία και η ιδεολογική ταξική τοποθέτηση στην πανδημία.

Διότι πανδημίες η ανθρωπότητα πέρασε πολλές.

Όμως αυτή είναι η πρώτη που έχει κατεξοχήν ιδεολογικό πρόσημο και οδηγεί ντουγρού στο νέο κόσμο του τεχνοφασισμού που θα στελεχώσει ο μετάνθρωπος, το άβουλο προσαρμόσιμο παντού και αποξενωμένο απ τα ανθρώπινα, "ανθρώπινο" ον που πρέπει να απέχει μνήμης πιχί πορεία Πολυτεχνείου και οιασδήποτε αντίστασης κι εναντίωσης στο ιερό γράμμα του νόμου της ανήθικης εξουσίας.

87% των νοσούντων προέρχονται από εσωτερικούς χώρους μάς είπαν.

Και καταδίωξαν τις πλατείες, τη θάλασσα, την εκδρομή, την υπαίθρια αγορά, το θερινό σινεμά, το αρχαίο θέατρο, τη βόλτα, τη συναυλία.

Έκλεισαν ανοιχτά κολυμβητήρια, όργανα γυμναστικής σε δημοτικά άλση.

Απαγόρευσαν το ψάρεμα.

Μας έκλεισαν σε εσωτερικούς χώρους με παρέα την τηλεόραση και τον υπολογιστή.

Η μικρή επιχείρηση τέλειωσε.

Θα γίνουν όλα τραστ, πολυκαταστήματα, εταιρικά, σέντερς, κλινικές, καμία επαφή προσωπική με δικηγόρο, γιατρό, έμπορο κλπ, παγερά και απρόσωπα.

Το τραγούδι όπως το ξέραμε, η μελωδία, ο στίχος, η παρηγοριά και η έκφραση που γλυκαίνει την ανθρώπινη ψυχή δεν μπορεί να επιβιώσει, η ηλεκτρονική μουσική είναι πιο συμβατή στο μοντέλο τους.

Στη Θεσσαλονίκη πρόστιμο 500€ σε μουσικό του δρόμου για μη χρήση μάσκας, κατάληψη πεζοδρομίου, ακατάλληλο έντυπο μετακίνησης.

Καταστολή και πρόστιμα αδρά σ έναν κόσμο φτωχοποιημένο που φέρνει βόλτα τη ζωή με δόση, ρύθμιση, έκπτωση, προσφορά.

Ενώ οι κυβερνώντες ζουν με φρενίτιδα το μεγάλο φαγοπότι, τον μεγάλο περίπατο, βιτρίνες και υπέρκομψους μεταμοντέρνους στολισμούς υπέρογκων ποσών.

Καμία μα καμία κίνηση καταστολής του ιου.

Χρήματα μόνο για καταστολή και για προπαγάνδα.

Ένας ολοκληρωτισμός πρωτοφανής, ασύλληπτος.

Όλα αυτά λοιπόν δεν είναι ιδεολογικά; είναι για την υγειά μας;

Όσο υπαρκτός είναι ο ιος, άλλο τόσο υπαρκτός είναι και ο προ των πυλών τέλειος αφοπλισμός του ιδεολογικού μας οπλοστάσιου.

Ο κίνδυνος και ο θάνατος είναι διπλής ταυτόχρονης ανάγνωσης.

Εμείς λοιπόν οι της μνήμης στο νέο κόσμο τους είμαστε γραφικοί και απροσάρμοστοι, αχρείαστοι, περιττοί.

Τροχοπέδες στις στρατηγικές τους.

Οι τρελοί του χωριού.

Τους νέους και τους τρελούς θα στιγματίσουν και θα στοχοποιήσουν.

Τους αντιδρώντες ζώντες.

Ποτέ δεν χτυπούν στα πόδια.

Στο μυαλό είναι ο στόχος.

Το νου σας ε !

Και έπεται το Σώπα, μη μιλάς !

Θά ρθει κι αυτό οσονούπω.

Η συνέχεια στις οθόνες σας.

Μείνετε "ενεργοί" και αναμείνατε στο ακουστικό σας!

Συγγνώμη είμαι παλαιάς κοπής, στο πληκτρολόγιό σας ήθελα να πω.

Μα να ξέρετε τα όσα ζούμε δεν είναι εικονική πραγματικότητα, ούτε ασκήσεις επί χάρτου, ούτε προσομοίωση.

Είναι πραγματικά πυρά.

Πιο πραγματικά δεν γίνεται.

Σας φιλώ.

(νοερώς)

Αριστέα Σερεμέτη

Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας

«Μισώ τους αδιάφορους.

Πιστεύω ότι το να ζεις σημαίνει να εντάσσεσαι κάπου.

Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι πολίτης και ενταγμένος.

Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή.

Γι’ αυτό μισώ τους αδιάφορους. 

Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας.

Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία.

Δρα παθητικά, αλλά δρα.

Είναι η μοιρολατρία.

Είναι αυτό που δεν μπορείς να υπολογίσεις.

Είναι αυτό που διαταράσσει τα προγράμματα, που ανατρέπει τα σχέδια που έχουν κατασκευαστεί με τον καλύτερο τρόπο.

Είναι η κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυΐα.

Αυτό που συμβαίνει, το κακό που πέφτει πάνω σε όλους, συμβαίνει γιατί η μάζα των ανθρώπων απαρνείται τη βούλησή της, αφήνει να εκδίδονται νόμοι που μόνο η εξέγερση θα μπορέσει να καταργήσει, αφήνει να ανέβουν στην εξουσία άνθρωποι που μόνο μια ανταρσία θα μπορέσει να ανατρέψει.

Μέσα στη σκόπιμη απουσία και στην αδιαφορία λίγα χέρια, που δεν επιτηρούνται από κανέναν έλεγχο, υφαίνουν τον ιστό της συλλογικής ζωής, και η μάζα είναι σε άγνοια, γιατί δεν ανησυχεί.

Φαίνεται λοιπόν σαν η μοίρα να συμπαρασύρει τους πάντες και τα πάντα, φαίνεται σαν η ιστορία να μην είναι τίποτε άλλο από ένα τεράστιο φυσικό φαινόμενο, μια έκρηξη ηφαιστείου, ένας σεισμός όπου όλοι είναι θύματα, αυτοί που τον θέλησαν κι αυτοί που δεν τον θέλησαν, αυτοί που γνώριζαν κι αυτοί που δεν γνώριζαν, αυτοί που ήταν δραστήριοι κι αυτοί που αδιαφορούσαν.

Κάποιοι κλαψουρίζουν αξιοθρήνητα, άλλοι βλαστημάνε χυδαία, αλλά κανείς ή λίγοι αναρωτιούνται: αν είχα κάνει κι εγώ το χρέος μου, αν είχα προσπαθήσει να επιβάλλω τη βούλησή μου, θα συνέβαινε αυτό που συνέβη;

Μισώ τους αδιάφορους και γι’ αυτό: γιατί με ενοχλεί το κλαψούρισμά τους, κλαψούρισμα αιωνίων αθώων.

Ζητώ να μου δώσει λογαριασμό ο καθένας απ’ αυτούς με ποιον τρόπο έφερε σε πέρας το καθήκον που του έθεσε και του θέτει καθημερινά η ζωή, γι’ αυτό που έκανε και ειδικά γι’ αυτό που δεν έκανε.

Και νιώθω ότι μπορώ να είμαι αδυσώπητος, ότι δεν μπορώ να χαλαλίσω τον οίκτο μου, ότι δεν μπορώ να μοιραστώ μαζί τους τα δάκρυά μου.

Είμαι ενταγμένος, ζω, νιώθω ότι στις συνειδήσεις του χώρου μου ήδη πάλλεται η δραστηριότητα της μελλοντικής πόλης, που ο χώρος μου χτίζει.

Και μέσα σ’ αυτήν την πόλη η κοινωνική αλυσίδα δεν βαραίνει τους λίγους, μέσα σ’ αυτήν κάθε συμβάν δεν οφείλεται στην τύχη, στη μοίρα, μα είναι ευφυές έργο των πολιτών.

Δεν υπάρχει μέσα σ’ αυτήν κανείς που να στέκεται να κοιτάζει από το παράθυρο ενώ οι λίγοι θυσιάζονται, κόβουν τις φλέβες τους.

Ζω, είμαι ενταγμένος. Γι’ αυτό μισώ αυτούς που δεν συμμετέχουν, μισώ τους αδιάφορους.»

11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1917

Ο Αντόνιο Γκράμσι (Antonio Gramsci, 23 Ιανουαρίου 1891 - Ρώμη, 27 Απριλίου 1937) ήταν Ιταλός συγγραφέας, πολιτικός και πολιτικός επιστήμονας.

, enfo.gr

mygdalia.blogspot.com

Big Brother: Ο πάτος δεν έχει πάτο

Δεν θα ασχοληθούμε με το δίποδο που κι όσοι δεν καταναλώνουμε αυτό το σκουπίδι, το «Μπιγκ Μπράδερ» του ΣΚΑΙ, πληροφορηθήκαμε ότι  πρότεινε σε άλλα δίποδα του είδους του τον βιασμό των γυναικών. Γυναικών όπως η Τοπαλούδη. Όπως η Μυρτώ. Όπως οι μάνες μας. Όπως οι κόρες μας. Οι αδερφές μας. Οι φίλες μας.

Θα ασχοληθούμε με τον ΣΚΑΙ. 

Ξέρετε, το τι βγαίνει στον «αέρα» μιας μαγνητοσκοπημένης εκπομπής είναι επιλογή του παραγωγού. Το τι βγαίνει στον «αέρα» μιας τέτοιας παραγωγής είναι επιλογή του μοντάζ. Το ποιόν και τι επιλέγεις να μοστράρεις μέσα από την τηλεόραση είναι επιλογή του παραγωγού. Το τι αποφασίζεις να πουλήσεις σαν «παιχνίδι», σαν «ψυχαγωγία», σαν «είδηση» είναι επιλογή του καναλιού.

Ο,τι μεταδόθηκε από τον ΣΚΑΙ στο live streaming δεν «ξέφυγε». Επιλέχτηκε!

Ο ΣΚΑΙ και οι παραγωγοί αυτού του οχετού θα ισχυριστούν ότι – μετά φυσικά από το σάλο και το φτύσιμο – «πήραν μέτρα» διότι απέβαλλαν από το «σόου» τους τον συγκεκριμένο.

Επομένως, αν αύριο μάς βγάλουν κανέναν έμπορο ηρωίνης να διαφημίζει την πραμάτεια του, και μετά τον αποβάλλουν, θα έχει αποκατασταθεί η τάξη…

Αν αύριο μάς βγάλουν κανέναν παιδεραστή να προβάλλει τις σεξουαλικές του προτιμήσεις, και μετά τον αποβάλλουν, θα είναι όλα τακτοποιημένα…

Αν αύριο μάς βγάλουν τον ναζιστή – ή μήπως αυτό το έχουν κάνει; – να υμνεί το Αουσβιτς, και μετά τον αποβάλλουν, θα είναι όλα καλώς καμωμένα…

Αν αύριο μάς βγάλουν την «παίκτριά τους» να δίνει συνταγές πως ρίχνουμε το βιτριόλι, και μετά την αποβάλλουν, θα είναι όλα διορθωμένα…

Δεν αποκλείεται κιόλας να μας πουν, στο πλαίσιο του πνευματικού τους αυνανισμού που τον βαφτίζουν «μετανεωτερικότητα», ότι όλα αυτά είναι… «απόψεις». Που «δοκιμάζονται». Οτι «ο καθένας μπορεί να έχει όποια άποψη θέλει, να τη διατυπώνει και να κρίνεται»… Γιατί έχουμε «ελευθερία» ρε αδερφέ!

Τέτοια «ελευθερία», λοιπόν. Και τέτοια «δημοκρατία»! Βλέπετε, γι’ αυτούς δημοκρατία δεν είναι η αποκάλυψη της ρυπαρότητας, η κοινωνική καταδίκη της σαπίλας, η απαξία του παλιανθρωπισμού, η προστασία από την βρωμιά, από την δυσωδία, από τον μισανθρωπισμό.

Όχι, γι’ αυτούς, για το σύστημά τους, για την τηλεθέασή τους, για τους χορηγούς τους, για τα φράγκα – τελικά για τα φράγκα – που παράγονται με έδεσμα την προστυχιά, όλα αυτά, η προστυχιά, ο μισανθρωπισμός, ο μάτσο κωλοπαιδαρισμός, η σερβιρισμένη στην υγειά μας με σινιέ νταβαντζηλίκι πουτανιά, είναι… άποψη. Και γιατί όχι και τρόπος ζωής…

Η δική μας, λοιπόν, άποψη, είναι ότι εκεί στο ΣΚΑΙ, η ικανότητά τους στον κατήφορο, για όσο θα υπάρχει το χρηματιστήριο της σαπίλας, τούς εγγυάται πολλά κέρδη. Γιατί ο δικός τους ο κατήφορος είναι συνώνυμος του πάτου.  Κι ως γνωστόν, ο πάτος δεν έχει πάτο. 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

facebook.com/mpogiopoulos
imerodromos.gr 

Οι ερημίτες του Αιγαίου απειλούνται από τις ανεμογεννήτριες

Θυσία στο βωμό των συμφερόντων οι μόνιμοι κάτοικοι σε Κίναρο και Λέβιθα, νησάκια ανάμεσα στην Αμοργό και την Κάλυμνο  – Τους “εξαφάνισαν” από την τελευταία απογραφή και παρουσιάζουν τα νησιά ως ακατοίκητα με σκοπό να προχωρήσει η εγκατάσταση αιολικών «πάρκων» με τα λιγότερα δυνατά εμπόδια

Όταν πρόκειται για την ετήσια φορολογική τους δήλωση, οι κάτοικοι στη Λέβιθα και την Κίναρο είναι ορατοί για το κράτος χωρίς να χρειαστεί να πουν κάτι. Ορατοί είναι επίσης όταν υπάρχει η ανάγκη για τους μεγαλοσχήμονες να βγουν μαζί τους φωτογραφία. Είτε για να περάσουν στον κόσμο το προφίλ των ηγετών που βρίσκονται κοντά ακόμη και στον τελευταίο κάτοικο της χώρας είτε για να τονώσουν το… εθνικό φρόνημα, με πρόθεση ενίοτε τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τον διάλογο για τα υπαρκτά προβλήματα στην καθημερινότητα των πολιτών.
Αν όμως ρωτήσει κάποιος πόσοι είναι οι άνθρωποι που μένουν μόνιμα στις δύο νησίδες του νοτιοανατολικού Αιγαίου, που βρίσκονται ανάμεσα στην Αμοργό και την Κάλυμνο, η απάντηση που θα λάβει από τις αρμόδιες υπηρεσίες είναι ότι δεν ζει κανείς εκεί.

Οι ακρίτες που κρατούν τις Θερμοπύλες, όπως τους γράφουν με πηχυαίο πατριωτισμό στα πρωτοσέλιδά τους οι εφημερίδες του κέντρου και δεξιότερα, παύουν να υφίστανται όταν μπαίνουν στη μέση τα επιχειρηματικά συμφέροντα. Οπότε το επιδοτούμενο καΐκι από το κράτος, που κάνει δρομολόγιο κάθε εβδομάδα, το κάνει μάλλον για να ταΐζει τους γλάρους και να ξεσκάει ο καπετάνιος. Κανείς δεν έχει λόγο να αναρωτηθεί κάτι διαφορετικό…

Σύμφωνα με την απογραφή της ΕΛ.ΣΤΑΤ., το 2001 στην Κίναρο ζούσαν μόνιμα δύο άτομα και στη Λέβιθα οκτώ. Σύμφωνα όμως μ’ εκείνη που έγινε δέκα χρόνια αργότερα, το 2011, κανείς δεν ζούσε πια μόνιμα σε κάποιο από τα δύο νησάκια.

Αν και πολλά μπορούν ν’ αλλάξουν μέσα σε μια δεκαετία, ειδικά σε δύο νησιά όπου εξαρτώνται πολλά για την υγεία των κατοίκων τους από τις καιρικές συνθήκες, η εξέλιξη που μεσολάβησε και επηρέασε την απογραφή αφορά την απόφαση να μπουν στα νησιά δεκάδες ανεμογεννήτριες από τον όμιλο Eunice Energy Group.
Ήδη από τα πρώτα έγγραφα που προσκόμιζε το 2008 και 2009 η εταιρεία οι αναφορές στην Κίναρο και στη Λέβιθα έκαναν λόγο για νησιά χωρίς κατοίκους και περιλάμβαναν σχέδια για δεκάδες ανεμογεννήτριες που θα μπορούσαν να τοποθετηθούν από άκρη σ’ άκρη.

Ούτε τα προσχήματα
«Θα περίμενε κάποιος η εταιρεία να τηρήσει τουλάχιστον τους τύπους και να μην αφήσει να φανεί ανοιχτά η μεθοδευμένη προσπάθειά της να βγάλει τα νησιά ακατοίκητα» μας λένε από την Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων του Αιγαίου. Το 2014 όμως η εταιρεία Κυκλαδικά Μελτέμια, η οποία είναι ο φορέας υλοποίησης του έργου για τις ανεμογεννήτριες, κατήγγειλε στον Δήμο Λέρου (όπου ανήκει αυτοδιοικητικά η Λέβιθα) τον Αναστάση Καμπόσο, μέλος της οικογένειας που κατοικεί στο νησί, ως επίδοξο καταπατητή που βάζει νομικά εμπόδια «χωρίς να έχει και χωρίς ν’ αποδεικνύει νόμιμη παρουσία επί μιας συγκεκριμένης νησίδας».

Με την επιστολή της η εταιρεία ζητούσε τη διοικητική του αποβολή και στην ουσία ζητούσε έμμεσα την απομάκρυνση ολόκληρης της οικογένειας από το νησί, την παρουσία της οποίας δεν αναγνώριζε στην επιστολή της. Σ’ ένα σημείο της επιστολής σημείωνε μάλιστα με… πόνο ψυχής ότι, εφόσον δεν έχουν υπογραφεί οι μισθωτικές συμβάσεις με τον δήμο, «εμείς δεν μπορούμε να προστατεύσουμε τη συγκεκριμένη νησίδα από την αρπακτική διάθεση του επίδοξου καταπατητή».

“Ο δε Δήμος Λέρου το ψήφισε αυτό ομόφωνα επί των παρόντων. Δεν υπήρξε ούτε ένας άνθρωπος που να πει ‘τι κάνετε;’» σημειώνουν τα μέλη της Κίνησης για την Προστασία των Νησίδων κάνοντας γνωστό ακόμη ότι, όταν ολοκληρωθούν τα έργα, προβλέπεται πως ο δήμος θα λαμβάνει ετήσιο μίσθωμα από την εταιρεία ύψους 66.000 ευρώ.

Σύμφωνα ακόμη με την Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων, το 2013 η ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας), εκδίδοντας τροποποίηση της άδειας του 2011, ανέφερε ότι τα νησιά ήταν κατοικημένα κι ειδικότερα για τη Λέβιθα τόνιζε ότι επιτρεπόταν η εγκατάσταση μόνο δύο ανεμογεννητριών, καθώς το νησί κατοικούνταν.

«Ύστερα από ένα χρόνο όμως περίπου, έπειτα από διαμαρτυρία της εταιρείας, εκδόθηκε νέα, δεύτερη τροποποίηση, την οποία υπέγραφε άλλος υπάλληλος. Η τροποποιημένη άδεια επανέφερε τον αρχικό σχεδιασμό των ανεμογεννητριών, παραβλέποντας την κατοίκηση του νησιού, παρά την προσκόμιση πλήθους ατράνταχτων στοιχείων.” Με βάση αυτή προβλέπεται να εγκατασταθούν 30 ανεμογεννήτριες στη Λέβιθα και 10 στην Κίναρο τύπου Enercon E126 και ύψους 198.5 μέτρων.

Ζουν εκεί από το 1820
Στη Λέβιθα υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι από το 1820. Ο Ανάστασης Καμπόσος, τον οποίο έχει στοχοποιήσει η εταιρεία, ζει εκεί μόνιμα μαζί με τη μητέρα και τον αδελφό του. Η βασική δραστηριότητα της οικογένειας είναι η κτηνοτροφία. Ζουν επίσης από το ψάρεμα και τον τουρισμό. «Αν έρθει κανένας ξένος να γυρέψει φαγητό, θα του μαγειρέψουμε» λέει ο Αναστάσης, που φέτος έκλεισε τα 47.
Για εκείνον και την οικογένειά του η Λέβιθα δεν είναι απλά ένας βράχος τον οποίο βρέχει η θάλασσα. Υπάρχουν διαστήματα στο νησί που ο πληθυσμός, μόνο από την οικογένειά τους, φτάνει τα 15 άτομα. «Είναι πολλές οι αντιξοότητες. Σου λείπει να δεις πράγματα, να φλερτάρεις, να πιεις έναν καφέ, ένα ποτό.  Όμως σε τούτο τον τόπο έχουμε φάει τις πέτρες του από παιδάκια. Έχουμε ζυμωθεί με τα χώματά του. Έχουμε τις ρίζες μας βαθιά στο έδαφος».

«Από μικρό παιδάκι πηγαινοέρχομαι. Ο παππούς μου και η γιαγιά μου ήταν γέννημα – θρέμμα» μας λέει ο Γιώργος Κατσοτούρχης από την Κίναρο. Στο νησί έχει ζώα και κήπους, τα οποία φροντίζουν μαζί με τη μητέρα του, την κυρα-Ρηνιώ, η οποία ζει μόνιμα εκεί. Ο ίδιος πηγαινοέρχεται πάρα πολύ συχνά αλλά είναι γραμμένος στην Κάλυμνο, ώστε να είναι πιο εύκολη η επαφή τους με τις δημόσιες υπηρεσίες.

Η οικογένεια έφτιαξε σπίτι στην Κίναρο τις δύσκολες ημέρες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ φαίνεται πως υπήρχε ζωή από ακόμη παλαιότερα, αφού το εκκλησάκι του νησιού χρονολογείται ότι κατασκευάστηκε το 1887. «Εμείς το συντηρούμε. Κάθε μέρα του ανάβουμε τα καντήλια και καθαρίζουμε».

Κάποτε ζούσαν εκεί ακόμη και οκτώ οικογένειες. «Η μάνα μου πρόλαβε τις τρεις. Η τελευταία που έφυγε ήταν το 1962. Βρήκαμε το αντίο της σ’ ένα χάραγμα που είχαν κάνει πάνω σε μια πέτρα».
Το 2011 δεν πήγαν ποτέ απογραφείς στο νησί για να περάσουν στους καταλόγους τη μητέρα του Γιώργου. Το εντυπωσιακό ήταν, ωστόσο, ότι στις αρχές του 2020, όταν αγνοούνταν για λίγες ημέρες η κυρα-Ρηνιώ, ενώ τα ΜΜΕ κάλυψαν την υπόθεση με σειρά δημοσιευμάτων, σε κανένα από αυτά δεν ανέφεραν ότι για το κράτος στην πραγματικότητα η γυναίκα – σύμβολο της Κινάρου δεν υφίσταται εδώ και μια δεκαετία.

Οι συνέπειες της «εξαφάνισης» των κατοίκων από την απογραφή της ΕΛ.ΣΤΑΤ. δεν αφορούν μόνο την καταστροφική για το περιβάλλον εγκατάσταση των ανεμογεννητριών. Επεκτείνονται και σε γεωπολιτικό επίπεδο, καθώς, όπως τονίζει η Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων, «δίνει δικαίωμα στην Τουρκία να εγείρει αξιώσεις».

«Είναι άλλο πράγμα να έχεις Έλληνες κατοίκους στο νησί, που επιβεβαιώνει με τον καλύτερο τρόπο -ειδικά αν η κατοίκηση είναι συνεχόμενη από το 1820- ότι το νησί είναι ελληνικό κι άλλο να είναι ακατοίκητο. Εξάλλου και τα  Ίμια ακατοίκητο νησί είναι και όλοι γνωρίζουμε τα προβλήματα που προέκυψαν μετά» εξηγεί η πρωτοβουλία.

3pointmagazine.gr

«Έγραψαν Ιστορία» ο Γιάννης και η «παρέα» του!

Αψήφισαν τις συνέπειες και δεν κατέβηκαν στον αγώνα με τους Μάτζικ - Οι Μιλγούοκι Μπακς πρωτοπόροι στον αγώνα κατά του ρατσισμού και στην ανατροπή της πολιτικής που τον έχει θεριέψει στις ΗΠΑ

Ιστορική απόφαση από τους Μπακς του Γιάννη Αντετοκούνμπο! Η ομάδα τού Μιλγουόκι αποφάσισε να μποϊκοτάρει τα πλέι οφ του ΝΒΑ διαμαρτυρόμενη για την αστυνομική βία και τον ρατσισμό, γράφοντας μία από τις σημαντικότερες σελίδες στον παγκόσμιο αθλητισμό. Το περιστατικό με τις επτά σφαίρες που δέχθηκε ο Τζέικομπ Μπλέικ στην Κενόσα του Ουισκόνσιν, που βρίσκεται στην πολιτεία τους, ήταν πολύ πρόσφατο...

Αργά το βράδυ της Τετάρτης επρόκειτο να ξεκινήσει ο πέμπτος αγώνας της σειράς των πλέι οφ μεταξύ των Μιλγουόκι Μπακς και των Ορλάντο Μάτζικ. Με νίκη η ομάδα του Γιάννη Αντετοκούνμπο θα προκρινόταν στην τετράδα της Ανατολικής Περιφέρειας. Μια ώρα πριν το τζάμπολ κι ενώ οι παίκτες ήταν στα αποδυτήρια, ο 34χρονος Τζορτζ Χιλ, ένας από τους πρωτεργάτες παίκτες του ΝΒΑ στη μάχη κατά του ρατσισμού, ανακοίνωσε στους συμπαίκτες του πως δεν θα αγωνιστεί και τον ακολούθησε ο Στέρλινγκ Μπράουν, ένας παίκτης που βίωσε και ο ίδιος την αστυνομική βία στο Ουισκόνσιν επειδή πάρκαρε σε λάθος θέση...
Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, όχι μόνο ως συμπαίκτης και ηγέτης της ομάδας, αλλά και ως άνθρωπος που ο ίδιος εισέπραξε τον ρατσισμό στα παιδικά του χρόνια, δεν θα μπορούσε να είχε διαφορετική στάση. Από τη στιγμή που και ο  Έλληνας άσος συμφώνησε να γίνει το μεγάλο βήμα, αψηφώντας τις προσωπικές συνέπειες, όλοι οι παίκτες των Μπακς αποφάσισαν να μην κατέβουν στον αγώνα.

«Να ψηφίσει στις 3 Νοεμβρίου...»

Όταν άνοιξαν οι πόρτες των αποδυτηρίων, ο Τζορτζ Χιλ είπε στα ΜΜΕ «συγγνώμη που σας κρατήσαμε για τόση ώρα, αλλά θέλαμε να πάρουμε την καλύτερη απόφαση», για να πάρει τον λόγο ο Μπράουν: «Τις τελευταίες ημέρες είδαμε το τραγικό βίντεο με το περιστατικό στο Ουισκόνσιν, με τον Τζέικομπ Μπλέικ να δέχεται πισώπλατα επτά σφαίρες από έναν αστυνομικό. Δεν μπορούμε να είμαστε συγκεντρωμένοι στο μπάσκετ». Ο Χιλ πρόσθεσε: «Όταν μπαίνουμε στο παρκέ, εκπροσωπούμε το Μιλγουόκι και πρέπει να παίζουμε σε υψηλό επίπεδο, να προσπαθούμε στον υπερθετικό βαθμό και να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας. Το κάναμε και τώρα ζητάμε το ίδιο και από τους νομοθέτες. Ζητάμε δικαιοσύνη για τον Τζέικομπ Μπλέικ, ζητάμε ανάληψη ευθυνών. Ζητάμε από τον κόσμο να ψηφίσει στις 3 Νοεμβρίου».

Οι Μάτζικ «γκρίνιαξαν» επειδή δεν είχαν ενημερωθεί, υποστήριξαν όμως την απόφαση των αντιπάλων τους και διαβεβαίωσαν ότι δεν θα δεχθούν νίκη «στα χαρτιά». Η κίνηση των Μιλγούοκι Μπακς, που είναι από τα φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου, καθώς έχουν το καλύτερο ρεκόρ νικών στην κανονική περίοδο, «άνοιξε τον ασκό του Αιόλου» και τα δύο ματς που ακολουθούσαν στο πρόγραμμα (Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ - Χιούστον Ρόκετς και Λος  Άντζελες Λέικερς - Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς) δεν διεξήχθησαν.

Ομπάμα και Τραμπ...

Όπως επισήμανε αργότερα ο Λεμπρόν Τζέιμς, τα δύο ματς δεν οδηγήθηκαν σε αναβολή, αλλά δεν διεξήχθησαν κι αυτά λόγω μποϊκοτάζ. Ο «βασιλιάς» έγραψε μάλιστα στο Twitter: «Γάμ@@σέ το αυτό φίλε! Απαιτούμε αλλαγή. Μας έχει αρρωστήσει αυτό», για να τον ακολουθήσει ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα: «Επαινώ τους παίκτες των Μπακς για τη στάση τους να στηρίζουν αυτά που πιστεύουν, τους προπονητές όπως τον Ντοκ Ρίβερς, το ΝΒΑ και το WNBA, που λειτουργούν ως παράδειγμα. Χρειάζεται όλοι οι θεσμοί μας να στηρίξουν για τις αξίες μας».
«Δεν ξέρω πολλά για τη διαμαρτυρία τους. Ξέρω ότι τα νούμερα τηλεθέασης είναι πολύ άσχημα γιατί ο κόσμος έχει κουραστεί από το ΝΒΑ. Νομίζω πως λειτουργούν σαν πολιτική οργάνωση, αυτό δεν είναι καλό να συμβαίνει στον αθλητισμό της χώρας» ήταν η «αμήχανη» τοποθέτηση του Ντόναλντ Τραμπ.

Κι άλλα αθλήματα...

Την κίνηση των παικτών του ΝΒΑ ακολούθησαν και άλλα αθλήματα. Στο μπέιζμπολ οι Brewers του Μιλγουόκι, που βρίσκεται περίπου πενήντα χιλιόμετρα από την Κενόσα, όπου διαδραματίστηκε το επεισόδιο της Κυριακής, επίσης αρνήθηκαν να παίξουν εναντίον του Σινσινάτι κι έτσι αναβλήθηκαν και δύο αγώνες μπέιζμπολ. Επίσης στο MLS, το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Βόρειας Αμερικής, σε πέντε από τους έξι αγώνες τού προγράμματος οι παίκτες έκαναν μποϊκοτάζ.
Στο τένις οι ATP και WTA αποφάσισαν την αναβολή τής αγωνιστικής στο τουρνουά της Νέας Υόρκης και όλα ξεκίνησαν από τη Γιαπωνέζα Ναόμι Οσάκα, άλλοτε Νο 1 στον κόσμο, που δήλωσε ότι δεν θα αγωνιστεί στα ημιτελικά τής διοργάνωσης λέγοντας: «Δεν περιμένω να συμβεί κάτι δραστικό επειδή δεν θα παίξω, αλλά αν μπορέσω να φέρω τη συζήτηση στο τραπέζι σε ένα άθλημα που μονοπωλείται από λευκούς, θα είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση». Τελικά πείστηκε να αλλάξει την απόφασή της...

«Είμαστε έτοιμοι για θυσίες...»

Το να σταματήσουν τα πλέι οφ του ΝΒΑ ήταν κάτι που συζητήθηκε στη συνέλευση των παικτών, αλλά τελικά κάτι τέτοιο δεν θα γίνει, καθώς έκριναν ότι η διεξαγωγή των αγώνων θα τους δώσει τη δυνατότητα να αυξήσουν κι άλλο τον τόνο της διαμαρτυρίας τους. Την ίδια ώρα, οι πρωτεργάτες Μιλγούοκι Μπακς με βίντεο που δημοσίευσαν στα social media κατέθεσαν για ακόμη μια φορά το στίγμα τους:

«Τι είσαι πρόθυμος να θυσιάσεις για να δεις την αλλαγή να έρχεται; Είμαστε έτοιμοι για θυσίες. Η ομορφιά αυτής της χώρας είναι η δυνατότητα να υπερασπίζεσαι αυτά που πιστεύεις. Είτε συμφωνείς, είτε όχι μ’ αυτό που υπερασπίζεται ο κόσμος, πρέπει να δείχνεις σεβασμό όταν κάποιος παίρνει θέση για κάτι και να μην μιλάς απλά γι’ αυτό, να περνάς σε δράση.  Έχεις τη δυνατότητα να υπερασπιστείς αυτά που πιστεύεις. Οι Μιλγουόκι Μπακς αυτό κάνουν τώρα».

«Υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα από τον αθλητισμό...»

Και στην Ελλάδα τι γίνεται; Αλήθεια είναι ότι... ζηλεύουμε και θα θέλαμε και οι  Έλληνες αθλητές και αθλήτριες να έδειχναν μεγαλύτερη ευαισθησία στα προβλήματα που απασχολούν την υπόλοιπη κοινωνία. Μια ενέργεια προς στη σωστή κατεύθυνση ήταν η ανακοίνωση του ΠΣΑΚ, του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αθλητών Καλαθοσφαίρισης, που σαρκαστικά επισημαίνει:
«Όταν... μεγαλώσουμε, θέλουμε να γίνουμε σαν το ΝΒΑ! Ενωμένοι κερδίζουμε πάντα. Παίκτες, προπονητές, παράγοντες, διαιτητές, γενικώς όλοι οι φορείς πρέπει να είμαστε ‘ένα’. Υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα από τον αθλητισμό...».

Πηγή

Όλα τα είχαμε, οι μαζορέτες μας έλειπαν!

Να τα λέμε όλα.
Η Ελληνική Παιδεία βρίσκεται σε top επίπεδο. Όλοι το γνωρίζουν αυτό. Ειδικά επί των ημερών της κυρίας Κεραμέως, η ποιότητα οργάνωσης και σχεδιασμού της δημόσιας εκπαίδευσης έχει εκτιναχθεί σε ασύλληπτα επίπεδα…

Μπορεί το εκπαιδευτικό μας σύστημα να άγγιζε μεν την τελειότητα, αλλά το Υπουργείο Α – Παιδείας δεν είχε πει την τελευταία του λέξη. Δεν είχε βάλει το κερασάκι στην τούρτα. Τώρα το έβαλε όμως. Ποιο είναι αυτό το κερασάκι;

Μα φυσικά να γνωρίσουν οι μαθητές μας το cheerleading! Δεν θα μπορούσαν όμως οι κυβερνώντες να φέρουν την τέχνη της μαζορέτας στα σχολεία, αν δεν είχαν λύσει πρώτα όλα τα άλλα θέματα της παιδείας. Έτσι δεν είναι;

Έχουν λύσει το θέμα του μέσου όρου μαθητών ανά τάξη (με δικά τους μαθηματικά). Έχουν βάλει τον κύριο Γκίκα Μαγιορκίνη να παρουσιάζει σχεδιαγράμματα με 8 (!) θρανία σε κάθε σειρά, για να αιτιολογήσει πως μία τάξη των 25 μαθητών δεν αυξάνει -σχεδόν καθόλου- τον κίνδυνο μετάδοσης, σε σχέση με μια τάξη των 15 μαθητών (αλήθεια, που ακριβώς στην Ελλάδα έχει δει ο κύριος Μαγιορκίνης σχολικές αίθουσες που να χωρούν 8 σειρές θρανίων;).

Το 25 με το 15 δεν έχει καμία αξιόλογη διαφορά κατά τον κύριο Μαγιορκίνη, ενώ για τον κύριο Χαρδαλιά τα 4 άτομα ανά τραπέζι στην εστίαση, ανακοινώθηκε ως νέο αυστηρό περιοριστικό μέτρο σε συγκεκριμένες περιφερειακές ενότητες. Στην περίπτωση α’, «δεν θα τα χαλάσουμε βρε αδελφέ για 10 άτομα περισσότερα» και μάλιστα σε κλειστό χώρο. Στην περίπτωση β’ , στα 4 άτομα είσαι εντάξει, ενώ στα 5 τρως πρόστιμο…(και μάλιστα ΚΑΙ σε ανοιχτό χώρο).

Επίσης, το Υπουργείο «βιντεοσκοπημένης Παιδείας και προσβολής Θρησκευμάτων» δεν παρέλειψε να φροντίσει και για το φλέγον ζήτημα των… παγουρίνο των παιδιών. Δεν χάνει μέρα χωρίς να υπενθυμίζει τη «διαταγή» για μασκοφορία ακόμα και σε νήπια.  Δεν καταδέχτηκε να συνομιλήσει με εκπροσώπους των εκπαιδευτικών, αφού όπως είπαμε το επίπεδο σχεδιασμού είναι ήδη… στην κορυφή. Άρα τι να συζητήσει; Δεν χρειάζεται. Το ίδιο ισχύει και για τους γονείς. Καμία συζήτηση.

Αφού λοιπόν έγιναν όλα αυτά τα σπουδαία, έμενε το σπουδαιότερο. Η τελική πινελιά. Να εμφυσήσει η Υπουργός μια αύρα φρέσκου φιλελεδισμού και μια εσάνς θεόσταλτης αμερικανίλας, στα φτωχά και… απολίτιστα σχολεία του Ελληνικού λαουτζίκου.

Έτσι, αφού πετσοκόβουν την κοινωνιολογία και τα καλλιτεχνικά, αφού υποβαθμίζουν (συνεχώς) το μάθημα των θρησκευτικών που έχει καταντήσει μάθημα θρησκειολογίας, αφού θέλουν να βάλουν κάμερες στις τάξεις, αφού σκοπεύουν να συνδέσουν – ανερυθρίαστα –  τον ιερό χώρο του σχολείου με πιθανές ποινικές διώξεις και πρόστιμα φοβερίζοντας συνεχώς τους γονείς, και αφού βυθίζουν σιγά σιγά μέσα στην ανυπαρξία την πρωινή προσευχή και τις παρελάσεις με την βολική πρόφαση του ιού, στο τέλος αποφάσισαν να εισάγουν ξενόφερτα πρότυπα ημίγυμνων χορευτριών για να ολοκληρωθεί αυτό το τερατούργημα που έχουν στο μυαλό τους.

Βέβαια, δεν θα πρέπει να μας κάνει και μεγάλη εντύπωση αφού η παρούσα κυβέρνηση και το Υπουργείο της, σκοπεύει να εισάγει και το μάθημα της σεξουαλικής αγωγής ακόμα και στις τάξεις του Δημοτικού.

Έτσι αναπτύσσεται ένα μοντέλο διαπαιδαγώγησης που θα έχει ως σημεία αναφοράς:  την κάμερα (άρα το «φαίνεσθαι» και όχι το «είναι»), τις μάσκες, τις αποστάσεις, την εμμονική αντισηψία, την στοχοποίηση και περιθωριοποίηση των «ανυπότακτων», τις «αμερικανιές», την ξενομανία, την – εντελώς αδικαιολόγητη – καταστροφή της παιδικής αθωότητας  μέσω της σεξουαλικής αγωγής, τον πανσεξουαλισμό και τα πρότυπα ημι – ντυμένων χορευτριών που θα προωθούν στους μαθητές τα «υψηλά ιδανικά» της γυμνής σάρκας.

Σε άλλες χώρες διδάσκονται τα Αρχαία Ελληνικά σαν υψίστης σημασίας μάθημα. Εδώ στο αποικιοκρατούμενο Ελλαδιστάν θεωρούν ως εκπαιδευτική αναβάθμιση το να εξοικειωθούν οι μαθητές με το cheerleading και ίσως – αύριο μεθαύριο – με τα κολλέγια, το baseball, τις  φοιτητικές αδελφότητες με ελληνικά γράμματα (τύπου Omega – Delta –Zeta), τον ετήσιο χορό, τα ντόνατς και ποιος ξέρει τι άλλο…

Το να προωθούσαν – ας πούμε- ένα πρόγραμμα δωρεάν εκμάθησης παραδοσιακών ελληνικών χορών αντί για επιδείξεις cheerleading, να υποθέσουμε ότι το θεωρούν πολύ μπανάλ στο Μαξίμου, έτσι;

Το να προωθήσουν – ας πούμε – ένα πρόγραμμα οδηγικής παιδείας από το δημοτικό, να υποθέσουμε ότι δεν το θεωρούν και τόσο σημαντικό…

Τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε ένα σύστημα παιδείας που τα κάνει να μην ξέρουν να απαντήσουν τι ακριβώς έγινε το 1940 και εναντίον ποιών επαναστατήσαμε το 1821. Όμως το cheerleading έρχεται για να λύσει όλα τα προβλήματα της τόσο ταλαιπωρημένης Ελληνικής Παιδείας.

Μια αίγλη βορείων προαστίων αχνοφαίνεται στο λαμπρό μέλλον των παιδιών μας…

 sportime.gr

«Νεολαία» δεν είναι μόνο ...

«Νεολαία» δεν είναι μόνο αυτή που στριμώχνεται στα μπιτσόμπαρα μισό «μεθυσμένη» και μισό «φτιαγμένη» καταναλώνοντας το χαρτζιλίκι του μπαμπά σε μπόμπες σφηνάκια και τσιγαριλίκια.

Νεολαία είναι ο Γιάννης ο ντελιβεράς που με την ψυχή στο στόμα τρέχει να προλάβει μην και κρυώσει το σουβλάκι που παρήγγειλε ο μπούλης (ετών 19)

 

Νεολαία είναι το «ανώνυμο» παλικάρι με τη μάσκα που σερβίρει με τη μάσκα καφέδες και αναψυκτικά ντάλα μεσημέρι στους λουόμενους (ετών 20)

 

Νεολαία είναι η Μάρθα του σούπερ μάρκετ που χτυπάει οκτάωρα πληκτρολογώντας απορρυπαντικά και χαρτιά υγείας (ετών 23)

 

Νεολαία είναι η Αλέκα που καθαρίζει σκάλες με χλωρίνες και ας έχει διαγνωσμένο άσθμα (ετών 27 )

 

Νεολαία είναι ο Μιχάλης ο σουβατζής που εισπνέει τη λάσπη ανακατωμένη με ιδρώτα και όνειρα (ετών 25)

 

Νεολαία είναι ο Ανδρέας, η Βούλα, ο Θανάσης η Φανή στο γραφείο, στην οικοδομή, στο εργοστάσιο, στη βιοτεχνία για ένα ξεροκόμματο και λίγη ελπίδα πως τίποτα δεν τελείωσε ακόμα

 

Νεολαία είναι ο Χάρης εθελοντής πυροσβέστης (ετών 22)

 

Νεολαία είναι ο Βάσος ειδικευμένος γιατρός στη ΜΕΘ (ετών 29)

 

Νεολαία είναι .........

Εκείνα τα παιδιά που στύβουν την πραγματικότητα για να στάξει προοπτική και μέλλον 

 

Νεολαία είναι όλοι εκείνοι που την επανάσταση δεν την νοούν μη βάζοντας μάσκες (σιγά τα αίματα) αλλά προκαλώντας το κατεστημένο με τον αγώνα και την ανυπακοή τους στη νέα τάξη πραγμάτων

..................

(Τα ονόματα είναι πραγματικά όπως και η δουλειά τους και η ηλικία τους κατά προσέγγιση)

 
Από Βαγγέλης Σπάρτακος

Μαρία Παπαγιάννη

Τους ιερούς χώρους δεν τους αγγίζεις ... ούτε με τη σκέψη

«Ζούμε τον 21ο αιώνα, η νοοτροπία μας είναι ακόμα εκείνη του 1453» 

Συγκλονιστική συνέντευξη του Τούρκου ακαδημαϊκου και ιστορικού Τανέρ Ακσάμ, στην διαδικτυακή εφημερίδα Ahval:
Ο έγκριτος καθηγητής γράφει: “Στην πραγματικότητα το μόνο πράγμα που έπρεπε να πει κανείς για το θέμα της Αγίας Σοφίας είναι “ανάρμοστο” και “ντροπή”. 
Σκέπτομαι, όμως, ότι οι συνομιλητές μου δεν διαθέτουν την πολιτιστική λεπτότητα να αντιληφθούν το νόημα αυτών των λέξεων. Γι αυτό θα μιλήσω ανοιχτά για το θέμα και με τον τρόπο που θα τον καταλάβουν.Αυτό που έγινε στην Αγία Σοφία είναι ένα ξεκάθαρο δείγμα βαρβαρότητας. Αποτελεί την διακήρυξη των Τούρκων ότι είναι απολίτιστοι και καταστροφικοί.

Γιατί; Επειδή με αυτό που έκαναν δήλωσαν σε όλο τον κόσμο ότι “όσο κι αν ζούμε στον 21ο αιώνα διατηρούμε τη νοοτροπία του κατακτητή του 1453. Εμείς ακόμα και στον 21ο αιώνα δεν έχουμε την αγωνία να προστατεύσουμε μια παγκόσμια κληρονομιά της ανθρωπότητας”.

Δεν έχουμε αποθέματα πολιτισμού για να πάμε πάρα πέρα την πολιτιστική κληρονομιά που μας κληροδότησαν.
Δεν έχουμε να προσθέσουμε ούτε ένα λιθαράκι στην παγκόσμια κληρονομιά. Εμείς δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε μια νέα πολιτισμική αξία. Μπορούμε μόνο να την κατακτήσουμε, να την χαλάσουμε, να την γκρεμίσουμε και να την καταστρέψουμε. Αυτό συνέβη με ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία της παγκόσμιας κληρονομιάς , την Αγία Σοφία, που μετατρέψαμε σε τζαμί και την κατακτήσαμε ξανά όπως το 1453, αλλά στον 21ο αιώνα.Αυτό που έγινε είναι μια πολιτισμική καταστροφή.Μήπως ο Ερντογάν και ο Μπαχτσελί θα καταλάβουν τώρα τα αίτια της εξαιρετικά αρνητικής εικόνας που επικρατεί στον κόσμο έναντι των Τουρκων;
Ο Ρώσος διανοούμενος του 19ου αιώνα Nikolay Denilevski έκανε μια διάκριση μεταξύ των κοινωνιών που δημιουργούν πολιτισμό κι εκείνων που τον καταστρέφουν. Απαριθμεί με χρονολογική σειρά αυτούς που δημιούργησαν δέκα είδη πολιτισμών Αιγύπτιοι, Κινέζοι, Ασσύριοι, Βαβυλώνιοι, Φοίνικες, Κελντανί, Ινδοί, Πέρσες, Έλληνες, Ρωμαίοι, Άραβες, Ευρωπαίοι και συνεχίζει: Παράλληλα με αυτούς τους θετικούς πολιτισμούς υπήρξαν παράγοντες, όπως οι Ούννοι, οι Μογγόλοι και οι Τούρκοι που έλαμψαν κατά διαστήματα και μετά έσβησαν και χάθηκαν. Όλοι αυτοί εκπλήρωσαν το καταστροφικό τους καθήκον, συνέβαλαν στο θάνατο θνησιγενών πολιτισμών και αφού διασκόρπισαν τα απομειναρια τους επιστρέφουν στην ασημαντότητα τους και χάνονται. Αυτούς μπορούμε να τους χαρακτηρίσουμε αρνητικούς παράγοντες της Ιστορίας¨.

Έχουν λεχθεί πάρα πολλά πράγματα σε βάρος των Τούρκων στη Δύση. Όχι μόνο οι διανοούμενοι αλλά και απλοί άνθρωποι εκφράστηκαν για την καταστροφική τάση πολιτισμών των Τούρκων.“Οι Τούρκοι ποδοπατούν σε κάθε βήμα που κάνουν στην Βαλκανική Χερσόνησο τα έργα πολιτισμού χιλιάδων χρόνων”. ” Ο Τούρκος όπου βρει δένδρο θα το κόψει”. “Οι Τούρκοι εξαφάνισαν παντού πολιτισμούς και δεν προστάτευσαν ποτέ αυτά που βρέθηκαν στην ιδιοκτησία τους “. “Δεν είναι με κανένα τρόπο πολιτισμένος λαός και δεν κατάφερε να σταθεί αντάξια στο επίπεδο πολιτισμού των εδαφών που κατέκτησε”. “Δεν καρπίζει τίποτα στο έδαφος που πάτησε το πόδι Οθωμανού”. “Ξεράθηκαν και δεν φυτρώνουν ούτε χορτάρια εκεί που πάτησαν Οθωμανοί”.
Οι Οθωμανοί δεν έκαναν τίποτα άλλο από το να καίνε, να ρημάζουν, να καταστρέφουν τα μέρη που κατέκτησαν.

Σε ορισμένες πηγές μάλιστα αναφέρεται ότι η καταστροφική μανία και η αναλγησία των Τούρκων δεν στρέφεται μόνο έναντι των ξένων. Οι Τουρκοι αξιωματούχοι πνίγουν και σκοτώνουν βάρβαρα τους δικούς τους ανθρώπους όταν αισθανθούν την παραμικρή υποψία. Εάν τώρα επαναληφθούν όλα αυτά θα μπορέσει ο Ερντογάν και ο Μπαχτσελί να πουν όχι δεν είναι έτσι; Κοιτάξτε σε τι χάλια οδήγησαν τη χώρα. Καταπιέζεται, βασανίζεται και φυλακίζεται κάθε άνθρωπος που ασκεί την παραμικρή κριτική έναντι της εξουσίας. Αυτά που καταστρέφουν δεν είναι μόνο άνθρωποι. Τόσο η πολιτιστική κληρονομιά όσο και το φυσικό περιβάλλον εισπράττουν αρκούντως το μερίδιο τους. Αυτό που κάνουν είναι μια φοβερή, απεριόριστη χρήση δύναμης, η οποία δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αδηφαγία της καταστροφικής μανίας του φανατισμού.Στην πραγματικότητα ο Ερντογάν και ο Μπαχτσελί εκπροσωπούν την παραδοσιακή βαρβαρότητα και τάση καταστροφής που έχει βαθιές ρίζες σε αυτό τον τόπο. Σήμερα η Μικρά Ασία είναι γεμάτη με κατεστραμμένες εκκλησίες και ιερούς τόπους που χρησιμοποιούνται είτε ως στάβλοι είτε ως αποθήκες.
Το δίδυμο Ερντογάν-Μπαχτσελί (μπορείτε να προσθέσετε και τον Περιντσέκ) είναι οι εκπρόσωποι της καταστροφικής παράδοσης που έκαψε, γκρέμισε την Μικρά Ασία και δεν περιορίστηκε μόνο στον εκτοπισμό και τον αφανισμό ανθρώπων αλλά επεκτάθηκε και στην πολιτιστική κληρονομιά.

Η τουρκική μανία καταστροφής και εξόντωσης βρίσκονται στην εξουσία ως συνασπισμός Ερντογάν-Μπαχτσελί. Για αυτό τον λόγο η αντίσταση σε αυτούς πρέπει να εκληφθεί ως αγώνας πολιτισμού για κάθε Τούρκο. Έχει ιδιαίτερη η σημασία η κράτηση στις φυλακές του Οσμάν Καβάλα, ιδρυτή του Ιδρύματος Πολιτισμού της Ανατολίας, που θέλει να να διασώσει την πολιτισμική κληρονομιά αυτού του τόπου. 

Το θέμα συζήτησης είναι η δοκιμασία των Τούρκων με τον πολιτισμό.
Στο τέλος θα κερδίσει ο Πολιτισμός.”

Οι Βυζαντινοί κλείστηκαν στην Αγία Σοφία , τις τελευταίες μέρες της αυτοκρατορίας και περίμεναν να τους σώσει ο θεός. Το ίδιο κάνει τώρα και ο Ερντογάν, καταφεύγει στην Αγία Σοφία για να σωθεί. Οι φτωχοί άνθρωποι που δεν μπορούν να ταϊσουν τα παιδιά τους τι θα κάνουν; Θα πάνε στον ναό να προσευχηθούν για να λύσουν τα προβλήματά τους που οφείλεται στην κακοδιαχείριση του σουλτάνου;

Πέρα από τους λεονταρισμούς και τα φτηνά πολιτικά τεχνάσματα καλά θα κάνει ο σουλτάνος να διαβάσει τι έλεγε ο Κικέρων που έζησε π.Χ. ” Τους ιερούς χώρους δεν τους αγγίζεις όχι μόνο με το χέρι αλλά ούτε με τη σκέψη”

Ένας Μαθητής ...

Λέγομαι Κωνσταντίνος Μανίκας και είμαι μαθητής της πρώτης Λυκείου στο 10 Λύκειο Δραπετσώνας...
Αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο, θέλοντας να εκφράσω τον αποτροπιασμό και την αγανάκτησή μου για το θράσος και την υποκρισία και αυτών που μας κυβερνούν καθώς και όλων αυτών των δημοσιογράφων και ΜΜΕ που τους βοηθάνε για να επιβάλλουν τα άνομα και ανήθικα σχέδια τους σε βάρος των μαθητών και της νέας γενιάς.

Αφορμή είναι η απεργία των καθηγητών μου , μέσα στην εξεταστική περίοδο και τα κροκοδείλια δάκρυα πολιτικών και δημοσιογράφων για το μέλλον μου, που «κινδυνεύει» απ αυτήν.
Τι λέτε;;;;;
Τι μέλλον έχω, –εξαιτίας σας– κι από ποιους πραγματικά κινδυνεύει;;;;
Ας δούμε πρώτα, ποιος διαμόρφωσε το μέλλον και την ζωή όλων, από παλιά.
– Ποιος έφτιαξε το μέλλον του παππού μου και το έντυσε με τα αποφόρια της ΟΥΝΤΡΑ, στέλνοντας τον μετανάστη στη Γερμανία;
– Ποιος κακοδιαχειρίστηκε και κατάκλεψε αυτόν τον τόπο;
– Ποιος ανάγκασε την μητέρα μου να δουλεύει απ το πρωί ως το βράδυ για 530 ευρώ, που αφού πληρώσει λογαριασμούς και φαγητό, δεν περισσεύουν –όχι για να μου πάρει παπούτσια– αλλά ούτε ένα βιβλίο που θέλω απ τον πάγκο του παζαριού;;;;;
– Ποιος μείωσε στο μισό τον μισθό του πατέρα μου;
– Ποιος τον συκοφάντησε ,τον απείλησε με επιστράτευση, απόλυση –αυτόν και όλους τους συναδέλφους του στις μεταφορές– όταν κατέβηκαν σε απεργίες μόνο και μόνο γιατί ήθελαν να ζήσουν με αξιοπρέπεια;
– Ποιος θέλει να κλείσει την σχολή που διάλεξε ο αδερφός μου για να πραγματοποιήσει τα όνειρα του, στο Πανεπιστήμιο;
– Ποιος μου έδωσε φωτοτυπίες αντί για βιβλία;
– Ποιος με άφησε να παγώνω χωρίς θέρμανση στην τάξη μου;
– Ποιος φταίει που μαθητές λιποθυμάνε απ την πείνα;
– Ποιος άφησε τόσους άνεργους;
– Ποιος οδήγησε 4000 ανθρώπους στην αυτοκτονία;
– Ποιος άφησε τους παππούδες μας χωρίς περίθαλψη και φάρμακα;
Οι καθηγητές μου ή ΕΣΕΙΣ τα κάνατε όλα αυτά;;;;
Λέτε επίσης ότι οι καθηγητές μου , με την απεργία , θα καταστρέψουν τα όνειρα μου.
Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να είμαι ένας ακόμα άνεργος στο 67% των νέων ανέργων;
Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να δουλεύω ανασφάλιστος και χωρίς ωράρια για 350 ευρώ το μήνα –όπως ψηφίσατε στην τελευταία σας τροπολογία–;
Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να γίνω οικονομικός μετανάστης;
Ποιος σας είπε ότι όνειρό μου είναι να γίνω delivery boy;

Δυο λόγια θέλω να πω και στους δασκάλους μου, σߴ όλη τη χώρα.
Δάσκαλοι μου, έχετε υποχρέωση απέναντι σߴ όλους τους μαθητές ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ.
Αν υποχωρήσετε στον δίκαιο αγώνα σας τότε πραγματικά θα έχετε παίξει με το μέλλον μου και θα το χετε υποθηκεύσει.
Όποια υποχώρηση και να κάνετε , όποια νίκη της κυβέρνησης, θα μου στερήσει το δικαίωμα να χαμογελάω , να ονειρεύομαι, να ελπίζω, να αγωνίζομαι για καλύτερη ζωή για μια ανθρώπινη κοινωνία.

Στους γονείς, τους συμμαθητές μου και σ όλη την κοινωνία έχω να πω τα εξής:
Θέλετε αυτοί που μας διδάσκουν να ζουν μες στην εξαθλίωση;
Θέλετε να μας στοιβάξουν σαν εμπορεύματα στις αίθουσες;
Θέλετε να κλείσουν τα σχολεία και να χτίσουν φυλακές;
Θα αφήσετε τους δασκάλους μας μόνους τους σε αυτόν τον αγώνα;
Έτσι θα μας μάθετε να φωνάζουμε αλληλεγγύη;
Θέλετε ο δάσκαλος να είναι παράδειγμα σε μας, αυτοσεβασμού, αξιοπρέπειας μαχητικότητας η παράδειγμα υποδούλωσης;;;
Θέλετε τελικά να ζήσουμε σαν δούλοι;

Από αύριο κιόλας, καταλήψεις σε όλα τα σχολεία από μαθητές και γονείς για να στηρίξουμε τους δασκάλους μας μ’ ένα τραγούδι , ένα σύνθημα: «εμπρός να τσακίσουμε τυράννους φασίστες»
Όλοι μαζί για να αγωνιστούμε για δημόσια δωρεάν και ποιοτική παιδεία.
Όλοι μαζί για να ανατρέψουμε αυτούς που κλέβουν το γέλιο μας, το γέλιο των παιδιών σας.

ΥΓ. όχι από ματαιοδοξία αλλά για να στερήσω από κάποιους το γελοίο επιχείρημα πως «απλά θέλω να χάσω μαθήματα» , παραθέτω τους βαθμούς μου.

redtopia.gr