Big Brother: Ο πάτος δεν έχει πάτο

Δεν θα ασχοληθούμε με το δίποδο που κι όσοι δεν καταναλώνουμε αυτό το σκουπίδι, το «Μπιγκ Μπράδερ» του ΣΚΑΙ, πληροφορηθήκαμε ότι  πρότεινε σε άλλα δίποδα του είδους του τον βιασμό των γυναικών. Γυναικών όπως η Τοπαλούδη. Όπως η Μυρτώ. Όπως οι μάνες μας. Όπως οι κόρες μας. Οι αδερφές μας. Οι φίλες μας.

Θα ασχοληθούμε με τον ΣΚΑΙ. 

Ξέρετε, το τι βγαίνει στον «αέρα» μιας μαγνητοσκοπημένης εκπομπής είναι επιλογή του παραγωγού. Το τι βγαίνει στον «αέρα» μιας τέτοιας παραγωγής είναι επιλογή του μοντάζ. Το ποιόν και τι επιλέγεις να μοστράρεις μέσα από την τηλεόραση είναι επιλογή του παραγωγού. Το τι αποφασίζεις να πουλήσεις σαν «παιχνίδι», σαν «ψυχαγωγία», σαν «είδηση» είναι επιλογή του καναλιού.

Ο,τι μεταδόθηκε από τον ΣΚΑΙ στο live streaming δεν «ξέφυγε». Επιλέχτηκε!

Ο ΣΚΑΙ και οι παραγωγοί αυτού του οχετού θα ισχυριστούν ότι – μετά φυσικά από το σάλο και το φτύσιμο – «πήραν μέτρα» διότι απέβαλλαν από το «σόου» τους τον συγκεκριμένο.

Επομένως, αν αύριο μάς βγάλουν κανέναν έμπορο ηρωίνης να διαφημίζει την πραμάτεια του, και μετά τον αποβάλλουν, θα έχει αποκατασταθεί η τάξη…

Αν αύριο μάς βγάλουν κανέναν παιδεραστή να προβάλλει τις σεξουαλικές του προτιμήσεις, και μετά τον αποβάλλουν, θα είναι όλα τακτοποιημένα…

Αν αύριο μάς βγάλουν τον ναζιστή – ή μήπως αυτό το έχουν κάνει; – να υμνεί το Αουσβιτς, και μετά τον αποβάλλουν, θα είναι όλα καλώς καμωμένα…

Αν αύριο μάς βγάλουν την «παίκτριά τους» να δίνει συνταγές πως ρίχνουμε το βιτριόλι, και μετά την αποβάλλουν, θα είναι όλα διορθωμένα…

Δεν αποκλείεται κιόλας να μας πουν, στο πλαίσιο του πνευματικού τους αυνανισμού που τον βαφτίζουν «μετανεωτερικότητα», ότι όλα αυτά είναι… «απόψεις». Που «δοκιμάζονται». Οτι «ο καθένας μπορεί να έχει όποια άποψη θέλει, να τη διατυπώνει και να κρίνεται»… Γιατί έχουμε «ελευθερία» ρε αδερφέ!

Τέτοια «ελευθερία», λοιπόν. Και τέτοια «δημοκρατία»! Βλέπετε, γι’ αυτούς δημοκρατία δεν είναι η αποκάλυψη της ρυπαρότητας, η κοινωνική καταδίκη της σαπίλας, η απαξία του παλιανθρωπισμού, η προστασία από την βρωμιά, από την δυσωδία, από τον μισανθρωπισμό.

Όχι, γι’ αυτούς, για το σύστημά τους, για την τηλεθέασή τους, για τους χορηγούς τους, για τα φράγκα – τελικά για τα φράγκα – που παράγονται με έδεσμα την προστυχιά, όλα αυτά, η προστυχιά, ο μισανθρωπισμός, ο μάτσο κωλοπαιδαρισμός, η σερβιρισμένη στην υγειά μας με σινιέ νταβαντζηλίκι πουτανιά, είναι… άποψη. Και γιατί όχι και τρόπος ζωής…

Η δική μας, λοιπόν, άποψη, είναι ότι εκεί στο ΣΚΑΙ, η ικανότητά τους στον κατήφορο, για όσο θα υπάρχει το χρηματιστήριο της σαπίλας, τούς εγγυάται πολλά κέρδη. Γιατί ο δικός τους ο κατήφορος είναι συνώνυμος του πάτου.  Κι ως γνωστόν, ο πάτος δεν έχει πάτο. 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

facebook.com/mpogiopoulos
imerodromos.gr 

Οι ερημίτες του Αιγαίου απειλούνται από τις ανεμογεννήτριες

Θυσία στο βωμό των συμφερόντων οι μόνιμοι κάτοικοι σε Κίναρο και Λέβιθα, νησάκια ανάμεσα στην Αμοργό και την Κάλυμνο  – Τους “εξαφάνισαν” από την τελευταία απογραφή και παρουσιάζουν τα νησιά ως ακατοίκητα με σκοπό να προχωρήσει η εγκατάσταση αιολικών «πάρκων» με τα λιγότερα δυνατά εμπόδια

Όταν πρόκειται για την ετήσια φορολογική τους δήλωση, οι κάτοικοι στη Λέβιθα και την Κίναρο είναι ορατοί για το κράτος χωρίς να χρειαστεί να πουν κάτι. Ορατοί είναι επίσης όταν υπάρχει η ανάγκη για τους μεγαλοσχήμονες να βγουν μαζί τους φωτογραφία. Είτε για να περάσουν στον κόσμο το προφίλ των ηγετών που βρίσκονται κοντά ακόμη και στον τελευταίο κάτοικο της χώρας είτε για να τονώσουν το… εθνικό φρόνημα, με πρόθεση ενίοτε τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τον διάλογο για τα υπαρκτά προβλήματα στην καθημερινότητα των πολιτών.
Αν όμως ρωτήσει κάποιος πόσοι είναι οι άνθρωποι που μένουν μόνιμα στις δύο νησίδες του νοτιοανατολικού Αιγαίου, που βρίσκονται ανάμεσα στην Αμοργό και την Κάλυμνο, η απάντηση που θα λάβει από τις αρμόδιες υπηρεσίες είναι ότι δεν ζει κανείς εκεί.

Οι ακρίτες που κρατούν τις Θερμοπύλες, όπως τους γράφουν με πηχυαίο πατριωτισμό στα πρωτοσέλιδά τους οι εφημερίδες του κέντρου και δεξιότερα, παύουν να υφίστανται όταν μπαίνουν στη μέση τα επιχειρηματικά συμφέροντα. Οπότε το επιδοτούμενο καΐκι από το κράτος, που κάνει δρομολόγιο κάθε εβδομάδα, το κάνει μάλλον για να ταΐζει τους γλάρους και να ξεσκάει ο καπετάνιος. Κανείς δεν έχει λόγο να αναρωτηθεί κάτι διαφορετικό…

Σύμφωνα με την απογραφή της ΕΛ.ΣΤΑΤ., το 2001 στην Κίναρο ζούσαν μόνιμα δύο άτομα και στη Λέβιθα οκτώ. Σύμφωνα όμως μ’ εκείνη που έγινε δέκα χρόνια αργότερα, το 2011, κανείς δεν ζούσε πια μόνιμα σε κάποιο από τα δύο νησάκια.

Αν και πολλά μπορούν ν’ αλλάξουν μέσα σε μια δεκαετία, ειδικά σε δύο νησιά όπου εξαρτώνται πολλά για την υγεία των κατοίκων τους από τις καιρικές συνθήκες, η εξέλιξη που μεσολάβησε και επηρέασε την απογραφή αφορά την απόφαση να μπουν στα νησιά δεκάδες ανεμογεννήτριες από τον όμιλο Eunice Energy Group.
Ήδη από τα πρώτα έγγραφα που προσκόμιζε το 2008 και 2009 η εταιρεία οι αναφορές στην Κίναρο και στη Λέβιθα έκαναν λόγο για νησιά χωρίς κατοίκους και περιλάμβαναν σχέδια για δεκάδες ανεμογεννήτριες που θα μπορούσαν να τοποθετηθούν από άκρη σ’ άκρη.

Ούτε τα προσχήματα
«Θα περίμενε κάποιος η εταιρεία να τηρήσει τουλάχιστον τους τύπους και να μην αφήσει να φανεί ανοιχτά η μεθοδευμένη προσπάθειά της να βγάλει τα νησιά ακατοίκητα» μας λένε από την Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων του Αιγαίου. Το 2014 όμως η εταιρεία Κυκλαδικά Μελτέμια, η οποία είναι ο φορέας υλοποίησης του έργου για τις ανεμογεννήτριες, κατήγγειλε στον Δήμο Λέρου (όπου ανήκει αυτοδιοικητικά η Λέβιθα) τον Αναστάση Καμπόσο, μέλος της οικογένειας που κατοικεί στο νησί, ως επίδοξο καταπατητή που βάζει νομικά εμπόδια «χωρίς να έχει και χωρίς ν’ αποδεικνύει νόμιμη παρουσία επί μιας συγκεκριμένης νησίδας».

Με την επιστολή της η εταιρεία ζητούσε τη διοικητική του αποβολή και στην ουσία ζητούσε έμμεσα την απομάκρυνση ολόκληρης της οικογένειας από το νησί, την παρουσία της οποίας δεν αναγνώριζε στην επιστολή της. Σ’ ένα σημείο της επιστολής σημείωνε μάλιστα με… πόνο ψυχής ότι, εφόσον δεν έχουν υπογραφεί οι μισθωτικές συμβάσεις με τον δήμο, «εμείς δεν μπορούμε να προστατεύσουμε τη συγκεκριμένη νησίδα από την αρπακτική διάθεση του επίδοξου καταπατητή».

“Ο δε Δήμος Λέρου το ψήφισε αυτό ομόφωνα επί των παρόντων. Δεν υπήρξε ούτε ένας άνθρωπος που να πει ‘τι κάνετε;’» σημειώνουν τα μέλη της Κίνησης για την Προστασία των Νησίδων κάνοντας γνωστό ακόμη ότι, όταν ολοκληρωθούν τα έργα, προβλέπεται πως ο δήμος θα λαμβάνει ετήσιο μίσθωμα από την εταιρεία ύψους 66.000 ευρώ.

Σύμφωνα ακόμη με την Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων, το 2013 η ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας), εκδίδοντας τροποποίηση της άδειας του 2011, ανέφερε ότι τα νησιά ήταν κατοικημένα κι ειδικότερα για τη Λέβιθα τόνιζε ότι επιτρεπόταν η εγκατάσταση μόνο δύο ανεμογεννητριών, καθώς το νησί κατοικούνταν.

«Ύστερα από ένα χρόνο όμως περίπου, έπειτα από διαμαρτυρία της εταιρείας, εκδόθηκε νέα, δεύτερη τροποποίηση, την οποία υπέγραφε άλλος υπάλληλος. Η τροποποιημένη άδεια επανέφερε τον αρχικό σχεδιασμό των ανεμογεννητριών, παραβλέποντας την κατοίκηση του νησιού, παρά την προσκόμιση πλήθους ατράνταχτων στοιχείων.” Με βάση αυτή προβλέπεται να εγκατασταθούν 30 ανεμογεννήτριες στη Λέβιθα και 10 στην Κίναρο τύπου Enercon E126 και ύψους 198.5 μέτρων.

Ζουν εκεί από το 1820
Στη Λέβιθα υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι από το 1820. Ο Ανάστασης Καμπόσος, τον οποίο έχει στοχοποιήσει η εταιρεία, ζει εκεί μόνιμα μαζί με τη μητέρα και τον αδελφό του. Η βασική δραστηριότητα της οικογένειας είναι η κτηνοτροφία. Ζουν επίσης από το ψάρεμα και τον τουρισμό. «Αν έρθει κανένας ξένος να γυρέψει φαγητό, θα του μαγειρέψουμε» λέει ο Αναστάσης, που φέτος έκλεισε τα 47.
Για εκείνον και την οικογένειά του η Λέβιθα δεν είναι απλά ένας βράχος τον οποίο βρέχει η θάλασσα. Υπάρχουν διαστήματα στο νησί που ο πληθυσμός, μόνο από την οικογένειά τους, φτάνει τα 15 άτομα. «Είναι πολλές οι αντιξοότητες. Σου λείπει να δεις πράγματα, να φλερτάρεις, να πιεις έναν καφέ, ένα ποτό.  Όμως σε τούτο τον τόπο έχουμε φάει τις πέτρες του από παιδάκια. Έχουμε ζυμωθεί με τα χώματά του. Έχουμε τις ρίζες μας βαθιά στο έδαφος».

«Από μικρό παιδάκι πηγαινοέρχομαι. Ο παππούς μου και η γιαγιά μου ήταν γέννημα – θρέμμα» μας λέει ο Γιώργος Κατσοτούρχης από την Κίναρο. Στο νησί έχει ζώα και κήπους, τα οποία φροντίζουν μαζί με τη μητέρα του, την κυρα-Ρηνιώ, η οποία ζει μόνιμα εκεί. Ο ίδιος πηγαινοέρχεται πάρα πολύ συχνά αλλά είναι γραμμένος στην Κάλυμνο, ώστε να είναι πιο εύκολη η επαφή τους με τις δημόσιες υπηρεσίες.

Η οικογένεια έφτιαξε σπίτι στην Κίναρο τις δύσκολες ημέρες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ φαίνεται πως υπήρχε ζωή από ακόμη παλαιότερα, αφού το εκκλησάκι του νησιού χρονολογείται ότι κατασκευάστηκε το 1887. «Εμείς το συντηρούμε. Κάθε μέρα του ανάβουμε τα καντήλια και καθαρίζουμε».

Κάποτε ζούσαν εκεί ακόμη και οκτώ οικογένειες. «Η μάνα μου πρόλαβε τις τρεις. Η τελευταία που έφυγε ήταν το 1962. Βρήκαμε το αντίο της σ’ ένα χάραγμα που είχαν κάνει πάνω σε μια πέτρα».
Το 2011 δεν πήγαν ποτέ απογραφείς στο νησί για να περάσουν στους καταλόγους τη μητέρα του Γιώργου. Το εντυπωσιακό ήταν, ωστόσο, ότι στις αρχές του 2020, όταν αγνοούνταν για λίγες ημέρες η κυρα-Ρηνιώ, ενώ τα ΜΜΕ κάλυψαν την υπόθεση με σειρά δημοσιευμάτων, σε κανένα από αυτά δεν ανέφεραν ότι για το κράτος στην πραγματικότητα η γυναίκα – σύμβολο της Κινάρου δεν υφίσταται εδώ και μια δεκαετία.

Οι συνέπειες της «εξαφάνισης» των κατοίκων από την απογραφή της ΕΛ.ΣΤΑΤ. δεν αφορούν μόνο την καταστροφική για το περιβάλλον εγκατάσταση των ανεμογεννητριών. Επεκτείνονται και σε γεωπολιτικό επίπεδο, καθώς, όπως τονίζει η Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων, «δίνει δικαίωμα στην Τουρκία να εγείρει αξιώσεις».

«Είναι άλλο πράγμα να έχεις Έλληνες κατοίκους στο νησί, που επιβεβαιώνει με τον καλύτερο τρόπο -ειδικά αν η κατοίκηση είναι συνεχόμενη από το 1820- ότι το νησί είναι ελληνικό κι άλλο να είναι ακατοίκητο. Εξάλλου και τα  Ίμια ακατοίκητο νησί είναι και όλοι γνωρίζουμε τα προβλήματα που προέκυψαν μετά» εξηγεί η πρωτοβουλία.

3pointmagazine.gr

«Έγραψαν Ιστορία» ο Γιάννης και η «παρέα» του!

Αψήφισαν τις συνέπειες και δεν κατέβηκαν στον αγώνα με τους Μάτζικ - Οι Μιλγούοκι Μπακς πρωτοπόροι στον αγώνα κατά του ρατσισμού και στην ανατροπή της πολιτικής που τον έχει θεριέψει στις ΗΠΑ

Ιστορική απόφαση από τους Μπακς του Γιάννη Αντετοκούνμπο! Η ομάδα τού Μιλγουόκι αποφάσισε να μποϊκοτάρει τα πλέι οφ του ΝΒΑ διαμαρτυρόμενη για την αστυνομική βία και τον ρατσισμό, γράφοντας μία από τις σημαντικότερες σελίδες στον παγκόσμιο αθλητισμό. Το περιστατικό με τις επτά σφαίρες που δέχθηκε ο Τζέικομπ Μπλέικ στην Κενόσα του Ουισκόνσιν, που βρίσκεται στην πολιτεία τους, ήταν πολύ πρόσφατο...

Αργά το βράδυ της Τετάρτης επρόκειτο να ξεκινήσει ο πέμπτος αγώνας της σειράς των πλέι οφ μεταξύ των Μιλγουόκι Μπακς και των Ορλάντο Μάτζικ. Με νίκη η ομάδα του Γιάννη Αντετοκούνμπο θα προκρινόταν στην τετράδα της Ανατολικής Περιφέρειας. Μια ώρα πριν το τζάμπολ κι ενώ οι παίκτες ήταν στα αποδυτήρια, ο 34χρονος Τζορτζ Χιλ, ένας από τους πρωτεργάτες παίκτες του ΝΒΑ στη μάχη κατά του ρατσισμού, ανακοίνωσε στους συμπαίκτες του πως δεν θα αγωνιστεί και τον ακολούθησε ο Στέρλινγκ Μπράουν, ένας παίκτης που βίωσε και ο ίδιος την αστυνομική βία στο Ουισκόνσιν επειδή πάρκαρε σε λάθος θέση...
Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, όχι μόνο ως συμπαίκτης και ηγέτης της ομάδας, αλλά και ως άνθρωπος που ο ίδιος εισέπραξε τον ρατσισμό στα παιδικά του χρόνια, δεν θα μπορούσε να είχε διαφορετική στάση. Από τη στιγμή που και ο  Έλληνας άσος συμφώνησε να γίνει το μεγάλο βήμα, αψηφώντας τις προσωπικές συνέπειες, όλοι οι παίκτες των Μπακς αποφάσισαν να μην κατέβουν στον αγώνα.

«Να ψηφίσει στις 3 Νοεμβρίου...»

Όταν άνοιξαν οι πόρτες των αποδυτηρίων, ο Τζορτζ Χιλ είπε στα ΜΜΕ «συγγνώμη που σας κρατήσαμε για τόση ώρα, αλλά θέλαμε να πάρουμε την καλύτερη απόφαση», για να πάρει τον λόγο ο Μπράουν: «Τις τελευταίες ημέρες είδαμε το τραγικό βίντεο με το περιστατικό στο Ουισκόνσιν, με τον Τζέικομπ Μπλέικ να δέχεται πισώπλατα επτά σφαίρες από έναν αστυνομικό. Δεν μπορούμε να είμαστε συγκεντρωμένοι στο μπάσκετ». Ο Χιλ πρόσθεσε: «Όταν μπαίνουμε στο παρκέ, εκπροσωπούμε το Μιλγουόκι και πρέπει να παίζουμε σε υψηλό επίπεδο, να προσπαθούμε στον υπερθετικό βαθμό και να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας. Το κάναμε και τώρα ζητάμε το ίδιο και από τους νομοθέτες. Ζητάμε δικαιοσύνη για τον Τζέικομπ Μπλέικ, ζητάμε ανάληψη ευθυνών. Ζητάμε από τον κόσμο να ψηφίσει στις 3 Νοεμβρίου».

Οι Μάτζικ «γκρίνιαξαν» επειδή δεν είχαν ενημερωθεί, υποστήριξαν όμως την απόφαση των αντιπάλων τους και διαβεβαίωσαν ότι δεν θα δεχθούν νίκη «στα χαρτιά». Η κίνηση των Μιλγούοκι Μπακς, που είναι από τα φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου, καθώς έχουν το καλύτερο ρεκόρ νικών στην κανονική περίοδο, «άνοιξε τον ασκό του Αιόλου» και τα δύο ματς που ακολουθούσαν στο πρόγραμμα (Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ - Χιούστον Ρόκετς και Λος  Άντζελες Λέικερς - Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς) δεν διεξήχθησαν.

Ομπάμα και Τραμπ...

Όπως επισήμανε αργότερα ο Λεμπρόν Τζέιμς, τα δύο ματς δεν οδηγήθηκαν σε αναβολή, αλλά δεν διεξήχθησαν κι αυτά λόγω μποϊκοτάζ. Ο «βασιλιάς» έγραψε μάλιστα στο Twitter: «Γάμ@@σέ το αυτό φίλε! Απαιτούμε αλλαγή. Μας έχει αρρωστήσει αυτό», για να τον ακολουθήσει ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα: «Επαινώ τους παίκτες των Μπακς για τη στάση τους να στηρίζουν αυτά που πιστεύουν, τους προπονητές όπως τον Ντοκ Ρίβερς, το ΝΒΑ και το WNBA, που λειτουργούν ως παράδειγμα. Χρειάζεται όλοι οι θεσμοί μας να στηρίξουν για τις αξίες μας».
«Δεν ξέρω πολλά για τη διαμαρτυρία τους. Ξέρω ότι τα νούμερα τηλεθέασης είναι πολύ άσχημα γιατί ο κόσμος έχει κουραστεί από το ΝΒΑ. Νομίζω πως λειτουργούν σαν πολιτική οργάνωση, αυτό δεν είναι καλό να συμβαίνει στον αθλητισμό της χώρας» ήταν η «αμήχανη» τοποθέτηση του Ντόναλντ Τραμπ.

Κι άλλα αθλήματα...

Την κίνηση των παικτών του ΝΒΑ ακολούθησαν και άλλα αθλήματα. Στο μπέιζμπολ οι Brewers του Μιλγουόκι, που βρίσκεται περίπου πενήντα χιλιόμετρα από την Κενόσα, όπου διαδραματίστηκε το επεισόδιο της Κυριακής, επίσης αρνήθηκαν να παίξουν εναντίον του Σινσινάτι κι έτσι αναβλήθηκαν και δύο αγώνες μπέιζμπολ. Επίσης στο MLS, το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Βόρειας Αμερικής, σε πέντε από τους έξι αγώνες τού προγράμματος οι παίκτες έκαναν μποϊκοτάζ.
Στο τένις οι ATP και WTA αποφάσισαν την αναβολή τής αγωνιστικής στο τουρνουά της Νέας Υόρκης και όλα ξεκίνησαν από τη Γιαπωνέζα Ναόμι Οσάκα, άλλοτε Νο 1 στον κόσμο, που δήλωσε ότι δεν θα αγωνιστεί στα ημιτελικά τής διοργάνωσης λέγοντας: «Δεν περιμένω να συμβεί κάτι δραστικό επειδή δεν θα παίξω, αλλά αν μπορέσω να φέρω τη συζήτηση στο τραπέζι σε ένα άθλημα που μονοπωλείται από λευκούς, θα είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση». Τελικά πείστηκε να αλλάξει την απόφασή της...

«Είμαστε έτοιμοι για θυσίες...»

Το να σταματήσουν τα πλέι οφ του ΝΒΑ ήταν κάτι που συζητήθηκε στη συνέλευση των παικτών, αλλά τελικά κάτι τέτοιο δεν θα γίνει, καθώς έκριναν ότι η διεξαγωγή των αγώνων θα τους δώσει τη δυνατότητα να αυξήσουν κι άλλο τον τόνο της διαμαρτυρίας τους. Την ίδια ώρα, οι πρωτεργάτες Μιλγούοκι Μπακς με βίντεο που δημοσίευσαν στα social media κατέθεσαν για ακόμη μια φορά το στίγμα τους:

«Τι είσαι πρόθυμος να θυσιάσεις για να δεις την αλλαγή να έρχεται; Είμαστε έτοιμοι για θυσίες. Η ομορφιά αυτής της χώρας είναι η δυνατότητα να υπερασπίζεσαι αυτά που πιστεύεις. Είτε συμφωνείς, είτε όχι μ’ αυτό που υπερασπίζεται ο κόσμος, πρέπει να δείχνεις σεβασμό όταν κάποιος παίρνει θέση για κάτι και να μην μιλάς απλά γι’ αυτό, να περνάς σε δράση.  Έχεις τη δυνατότητα να υπερασπιστείς αυτά που πιστεύεις. Οι Μιλγουόκι Μπακς αυτό κάνουν τώρα».

«Υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα από τον αθλητισμό...»

Και στην Ελλάδα τι γίνεται; Αλήθεια είναι ότι... ζηλεύουμε και θα θέλαμε και οι  Έλληνες αθλητές και αθλήτριες να έδειχναν μεγαλύτερη ευαισθησία στα προβλήματα που απασχολούν την υπόλοιπη κοινωνία. Μια ενέργεια προς στη σωστή κατεύθυνση ήταν η ανακοίνωση του ΠΣΑΚ, του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αθλητών Καλαθοσφαίρισης, που σαρκαστικά επισημαίνει:
«Όταν... μεγαλώσουμε, θέλουμε να γίνουμε σαν το ΝΒΑ! Ενωμένοι κερδίζουμε πάντα. Παίκτες, προπονητές, παράγοντες, διαιτητές, γενικώς όλοι οι φορείς πρέπει να είμαστε ‘ένα’. Υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα από τον αθλητισμό...».

Πηγή