Paul Krugman : Europe Wins - «Η Ελλάδα έσβησε μια στιγμή ντροπής από την ευρωπαϊκή ιστορία»

«O Tσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχαν μια μεγάλη νίκη στο δημοψήφισμα και ενίσχυσαν τη θέση τους μπροστά σ’ αυτά που έρχονται.

Δεν είναι οι μόνοι νικητές: Θα έλεγα ότι η Ευρώπη και η ευρωπαική ιδέα επίσης πέτυχαν μια μεγάλη νίκη – τουλάχιστον υπό την έννοια ότι γλύτωσαν τη σφαίρα.
Γνωρίζω ότι δεν έχουν την ίδια άποψη οι περισσότεροι. Αλλά δείτε το από αυτή τη σκοπιά: Μόλις γίναμε μάρτυρες της αντίστασης της Ελλάδας σε μια εκστρατεία εκφοβισμού και τρομοκρατίας κατά του λαού με στόχο να δεχθεί τις απαιτήσεις των πιστωτών αλλά και να απαλλαχθεί από την κυβέρνησή του.
Η εκστρατεία αυτή ήταν μια στιγμή ντροπής για τη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία κι εάν πετύχαινε θα δημιουργούσε ένα πραγματικά κακό προηγούμενο.
Αλλά δεν συνέβη. Δεν χρειάζεται να αγαπάει κανείς τον ΣΥΡΙΖΑ ή να πιστεύει ότι ξέρει τι κάνει – δεν είναι ξεκάθαρο ότι ξέρει, αν και η τρόικα είναι ακόμα χειρότερη – για να πιστεύει ότι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί μόλις σώθηκαν από τα χειρότερα ένστικτα τους.
Αν η Ελλάδα αναγκαζόταν να πειθαρχήσει υπό το κλίμα τρομοκρατίας, η Ευρώπη θα είχε αμαρτήσει με τρόπο που θα αμαύρωνε τη φήμη της για πολλές γενιές. Αντίθετα, συνέβη κάτι που θα μπορούσαμε τελικά να θεωρήσουμε κι ως παραλογισμό.
Και αν τελικά η Ελλάδα τελικά εγκαταλείψει το ευρώ; Υπάρχει πραγματικά ένα πολύ καλό επιχείρημα για Grexit τώρα – και σε κάθε περίπτωση, η δημοκρατία έχει μεγαλύτερη σημασία από οποιαδήποτε νομισματική διευθέτηση».

Europe Wins

by Paul Krugman

Tsipras and Syriza have won big in the referendum, strengthening their hand for whatever comes next. But they’re not the only winners: I would argue that Europe, and the European idea, just won big — at least in the sense of dodging a bullet.

I know that’s not how most people see it. But think of it this way: we have just witnessed Greece stand up to a truly vile campaign of bullying and intimidation, an attempt to scare the Greek public, not just into accepting creditor demands, but into getting rid of their government. It was a shameful moment in modern European history, and would have set a truly ugly precedent if it had succeeded.

But it didn’t. You don’t have to love Syriza, or believe that they know what they’re doing — it’s not clear that they do, although the troika has been even worse — to believe that European institutions have just been saved from their own worst instincts. If Greece had been forced into line by financial fear mongering, Europe would have sinned in a way that would sully its reputation for generations. Instead, it’s something we can, perhaps, eventually regard as an aberration.

And if Greece ends up exiting the euro? There’s actually a pretty good case for Grexit now — and in any case, democracy matters more than any currency arrangement.

The related column was published a few hours after this post.

netakias

Προσκυνώ τη χάρη σου λαέ μου ...

Προσκυνώ τη χάρη σου λαέ μου,
σκύβω το κεφάλι στα μαρτύριά σου
και θαυμάζω λαέ μου τα έργα σου.

Ματώνεις τη σκέψη σου,
ματώνεις τα νύχια σου λαέ μου
για να βγάλεις τον άρτο τον επιούσιο.

Δείτε ποιοί σας λένε να ψηφίσετε ΝΑΙ και ψηφίστε με πάθος ΟΧΙ

Φίλες και Φίλοι,

Την Κυριακή 5 Ιουλίου καλούμαστε όλοι να απαντήσουμε σ' ένα απλό δίλημμα. Θέλουμε να συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο της απελπισίας, του αδιεξόδου, της καταράκωσης κάθε ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ή Όχι;

Θέλουμε να συνεχίσουν να μας δημεύουν τις συντάξεις, τους μισθούς, να μας στερούν τη δουλειά και τα προς το ζείν για να πληρωθεί ένα χρέος, που απ' όλους τους διεθνείς οργανισμούς έχει χαρακτηριστεί πλέον ως παράνομο, αθέμιτο και απεχθές; Ναί ή Όχι;

Πρέπει να αποφασίσουμε. Τι προέχει; Τα κέρδη των δανειστών, των τραπεζών και των αγορών; Ή η ζωή και η ελευθερία ενός ολόκληρου λαού;

Επί χρόνια οι κυβερνήσεις χρηματοδοτούσαν τη δική τους ρεμούλα και των ημετέρων τους με απανωτά δάνεια. Έτσι δημιούργησαν ένα ολόκληρο καθεστώς όπου η καρφίτσα για το δημόσιο στοιχίζει όσο ένα αεροπλανοφόρο.

Προϋπολογισμοί ολόκληροι χάθηκαν στις τσέπες ενός αδίστακτου κυκλώματος κρατικοδίαιτων πολιτικών, επιχειρηματιών και επωνύμων. Δείτε τους. Είναι αυτοί που σήμερα μας απαιτούν να ψηφίσουμε ΝΑΙ.

Οι επενδυτές των αγορών δάνειζαν και ξαναδάνειζαν ικανοποιημένοι αυτό το σαθρό και απόλυτα διεφθαρμένο σύστημα διακυβέρνησης.

Δεν νοιάστηκαν ούτε στιγμή για τον καλπασμό του χρέους, γιατί είχαν ως εγγύηση αφενός ένα εξαγορασμένο πολιτικό προσωπικό και αφετέρου τα διευθυντήρια του ευρώ.

Μόνο μέσα σε 7 χρόνια (στα χρόνια του ευρώ) το χρέος των προηγύμενων 170 χρόνων του ελληνικού κράτους υπερδιπλασιάστηκε.

Λογοδότησε κανείς για όλα αυτά; Κανένας. Κι έτσι η ρεμούλα που τροφοδοτούσε το χρέος, αλλά και τα δάνεια που τροφοδοτούσαν την ρεμούλα συνέχισαν με ξέφρενους ρυθμούς.

Κι όταν πλέον η πολιτική τάξη που κυβερνά τον τόπο δεν μπορούσε να βρει νέα δάνεια από τις αγορές, έριξε τη χώρα στα σκυλιά.

Έβαλε τον απλό λαό, τους εργαζόμενους να πληρώσουν με το μισθό, τη δουλειά και τη σύνταξη τα δικά της εγκλήματα. Γιατί όλοι μαζί τα φάγαμε, όπως μας είπαν ξεδιάντροπα.

Επιτρέψαμε σαν λαός να διαφεντεύει την πατρίδα μας ο υπόκοσμος της πολιτικής, της οικονομίας και των σαλονιών.

Αυτός ο υπόκοσμος μας ζητά σήμερα να ψηφίσουμε ΝΑΙ για να μην αλλάξει τίποτε.

Για να μην λογοδοτήσει για όσα έκανε και κάνει.

Για να συνεχίσουμε όλοι εμείς να πληρώνουμε τα δικά του χρέη.

Μας λένε ότι αν ψηφίσουμε ΝΑΙ είναι για την Ελλάδα. Ποιά Ελλάδα; Τη δική τους Ελλάδα.

Την Ελλάδα της ρεμούλας με κρατικό και τραπεζικό χρήμα.

Την Ελλάδα της αυθαιρεσίας, της ασυδοσίας, της διαφθοράς.

Την Ελλάδα της αρπαχτής, της αγυρτείας και της απάτης.

Την Ελλάδα του ρουσφετιού και της πελατειακής σχέσης.

Την Ελλάδα της ανύπαρκτης δικαιοσύνης για τον πολίτη.

Την Ελλάδα που έχει μετατρέψει την οικογένεια, ακόμη και τη θρησκεία σε ιδιοτελή επιχείρηση.

Την Ελλάδα της υποτέλειας και της εθελοδουλείας.

Την Ελλάδα της ψωροκώσταινας.

Μας λένε ότι η Ευρώπη είναι το κοινό μας σπίτι. Το ίδιο έλεγαν και οι εκπρόσωποι του Ράιχ με τον αγκυλωτό στο μανίκι. Την ίδια ώρα που έστελναν εκατομύρια στα κρεματόρια γιατί διεκδικούσαν το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση.

Ποιος άλλος εκτός από τους οπαδούς του Ράιχ θα έθετε τη διάσωση των τραπεζών και των αγορών πάνω από τη ζωή και την ευημερία των λαών;

Μας λένε ότι έτσι και ψηφίσουμε ΟΧΙ θα εκθέσουμε τη χώρα σε εθνικούς κινδύνους.

Και μας το λένε αυτοί που δημιούργησαν τα Ίμια, που αποδέχθηκαν τις γκρίζες ζώνες, που διέλυσαν κυριολεκτικά την εθνική άμυνα και χάρις στον ενδοτισμό τους οι εξωτερικές απειλές πληθαίνουν και αποθρασύνονται.

Δείτε ποιοί μας λένε να ψηφίσουμε ΝΑΙ.

Οι ίδιοι που πριν μερικά χρόνια είχαν οργιάσει για να εξαναγκάσουν τους Κυπρίους να ψηφίσουν ΝΑΙ στο σχέδιο Ανάν.

Τα ίδια που λένε σήμερα, έλεγαν και τότε. Οι Κύπριοι τους αγνόησαν και ψήφισαν ΟΧΙ.

Για φανταστείτε να είχαν λυγίσει από τον εκφοβισμό; Για φανταστείτε να είχαν ψηφίσει ΝΑΙ.

Σήμερα η Κύπρος θα ήταν μια ανάμνηση.

Για να μην γίνουμε και μεις ανάμνηση.

Για να σταματήσουμε οριστικά τον οδοστρωτήρα των μνημονίων και των εκβιασμών.

Για να κερδίσουμε την πατρίδα μας.

Για να κερδίσουμε την ελευθερία και την εθνική μας αξιοπρέπεια, για μας και τα παιδιά μας.

Για να γίνουμε κυρίαρχος λαός κι όχι γιουσουφάκι ντόπιων και ξένων μανδαρίνων.

Για να ξεφορτωθούμε επιτέλους όλον αυτόν τον υπόκοσμο που μας οδήγησε στη χρεοκοπία και κάνει τα πάντα για να πληρώσουμε με τη ζωή μας, με τη ζωή των παιδιών μας, με τη ζωή της πατρίδας μας τα δικά του χρέη.

Οφείλουμε την Κυριακή να ψηφίσουμε ΟΧΙ.

Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά.

Το ΝΑΙ σημαίνει τα ίδια και χειρότερα.

Το ΟΧΙ συνιστά την απαρχή μιας ριζικής στροφής, μακρυά από όλους κι όλα όσα μας οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο.

Σκεφτείτε λοιπόν ποιός σας ζητά να ψηφίσετε ΝΑΙ και ψηφίστε με όλο σας το είναι ΟΧΙ για να αλλάξουν επιτέλους ριζικά τα πράγματα.

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ

Απέναντι στην Προπαγάνδα του Φόβου... έχεις μόνον ένα οπλο, την ίδια την ζωή

«Ότι τον κιοτή χίλιες φορές να τον έβρης κιοτή και να τον χτυπάς, πάγει καλά· μια να σε χτυπήση, δεν σε φοβάται πλέον.»

Στρατηγός Μακρυγιάννης

Αυγερινός Χατζηχρυσός

Όταν ο Αϊντεκ* απείλησε τον Μακρυγιάννη όταν θα στείλει 30,000 μπαγεννέτα για να μας καθυποτάξει, ο μπαρουτακαπνισμένος Στρατηγός του απήντησε όπως κάθε Έλληνας. Άλλο ο φόβος του μυαλού κι άλλο η πραγματικότητα. Άλλο να φοβάσαι την εικόνα που έχεις στο μυαλό σου για τα 30.000 μπαγεννέτα και άλλο να τους τις δεις και να τους πολεμήσεις στο ανοιχτό πεδίο, όπου η έκβαση του αποτελέσματος είναι ρευστή.
Οι Εργολάβοι και οι Πολιτικοί που έπαιρναν τις Μαύρες Βαλίτσες των Μπετατζίδων και της Siemens είναι οι μόνοι που θα πρέπει να φοβούνται. Το γνωρίζουν και αυτά τα τηλεοπτικά αίσχη είναι μεθοδευμένα, προγραμματισμένα και πληρωμένα από τα μαύρα Ταμεία του ΔΝΤ. Ένας τρόπος υπάρχει για να ηττηθούν, μας το είπε κι ο Μακρυγιάννης, μια φορά αν καταλάβει την δύναμη του ο Κιότης, «δεν σε φοβάται πλέον.» 
Απέναντι στην Προπαγάνδα του Φόβου του φανταστικου, έχεις μόνον ένα οπλο, την ίδια την ζωη.

Την απάντηση που θα έδινε ένας Έλληνας Πρωθυπουργός. Ένας … Έλληνας Πρωθυπουργός!

ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ

«Εγώ» κι’ απλό στρατιώτη να με βάλετε στρέγω δια την αγάπη της πατρίδας μου. Όμως εδώ δουλεύει αδικία· και δεν είναι δικές-σας γνώσες αυτές, » είναι αλλουνών· και δεν θα πάμεν καλά». Εγώ το είπα απαθής.

Ο φίλος μου ο Αϊντέκ επειράχτη και μο’ ‘κρινε με πολύ φαρμάκι·

ΑΪΝΤΕΚ*

«‘Ο,τι σας » λένε αυτό θα κάμετε και γνώμες δεν μπορείτε να δώσετε, ότι η Μπαυαρία (σ.σ.Γερμανοί και τότε!) έχει τριάντα χιλιάδες μπαγεννέτα (σ.σ.Σοιμπλε) και φέρνει εδώ και σας υποτάζει.

ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ 

Τότε βρέθηκα εις θέση δεινή· να μην μιλήσω δεν μπορούσα, ότι αδικιώνταν οι» αγωνισταί και βραβεύονταν οι κόλακες. Του λέγω· «Δυστυχία μας των καϊμένων!» Κακά και ψυχρά θα πάμεν. Εγώ σου μίλησα αλλοιώς κι’ εσύ μου απαντείς » διαφορετικά με «μπαγεννέτα». Σας λέγω ως φίλος να πασκίσετε » και τον Βασιλέα κ’ εσάς ν’ αγαπούμεν κι’ όχι να σας φοβώμαστε.

Ότι τον κιοτή χίλιες φορές να τον έβρης κιοτή και να τον χτυπάς, πάγει καλά· μια να
σε χτυπήση, δεν σε φοβάται πλέον. 

Κι’ αυτείνη η πατρίδα δεν λευτερώθη με παραμύθια, λευτερώθη μ’ αίματα και θυσίες· κι’ από αυτά έγινε βασίλειον- κι’ όχι να βραβεύωνται ολοένα οι κόλακες, κ’ οι αγωνισταί ν’ αδικιώνται.

Ότι όταν σκοτώνονταν οι αγωνισταί, αυτείνοι κοιμώνταν.

Κι’ όσο αγαπώ την πατρίδα μου δεν αγαπώ άλλο τίποτας.

Να ‘ρθη ένας να μου ειπή ότι θα πάγη ομπρός η πατρίδα, στρέγομαι να μου βγάλη και τα δυο μου μάτια.

Ότι αν είμαι στραβός, και η πατρίδα μου είναι καλά, με θρέφει· αν είναι η πατρίδα μου αχαμνά, δέκα μάτια να ‘χω, στραβός θα να είμαι. Ότι σ’ αυτείνη θα ζήσω, δεν έχω σκοπόν να πάγω αλλού.

*Karl Wilhelm Freiherr von Heideck – Καρλ Βίλχελμ φον Χάιντεκ) ήταν ένας Βαυαρός στρατιωτικός που ακολούθησε τον Όθωνα στην Ελλάδα (1788-1861)
netakias

Τα αργύρια...

«Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί γίνεται λόγος για ευρώ και δραχμή, όταν οι περισσότεροι πληρώνονται με αργύρια!»

Κραουνάκης

Η Ελλάδα τους γυρίζει την πλάτη

Του Λάκη Λαζόπουλου
 
Το Σύνταγμα να σείεται από τον κόσμο και στον ΣΚΑΙ ο Μπάμπης να εξηγεί στην Κοσιώνη, τι συμφορές μας περιμένουν.
Δύο φιγούρες έρημες μακρυά από έναν λαό που πάλλεται, μακριά από την Ιστορία που αλλάζει, σε ένα στούντιο προσπαθούν να εξυπηρετήσουν το Ναι τους.
Αυτή κάνει την ανήξερη κι αυτός τον αντικειμενικό.
Μάτια ερμητικά κλειστά.

Είδα την Τρέμη την ώρα που τελείωνε την αναμετάδοση από το Σύνταγμα και παραλίγο να της αποκαθηλωθεί το λίφτιγκ.
Ο Πρετεντέρης σε κατάσταση παραμόρφωσης το πρόσωπο του.

Είχε στραβώσει σα να τράκαρε με το μέλλον το απροσδόκητο.

Είχαν πιστέψει ότι θα ανατρέψουν την κυβέρνηση. Στείλανε και τον Καμίνη να μιλήσει στη συγκέντρωση του Ναι, γιατί τον ετοιμάζουν για Πρωθυπουργό, μετά την σχεδιαζόμενη πτώση.
Δεν έχει ξαναγίνει ιστορικά.
Απέναντι στην Ελλάδα που πάει να αλλάξει ο Σόιμπλε, η Μέρκελ, ο Γιούνκερ, ο Σουλτς, ο Ντάινσεμπλουμ, οι εδώ υπογραφείς και συνεργάτες τους, ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, οι Θεοδωράκηδες και όλη η μεταπολίτευση, Σημίτης, Καραμανλής, Μητσοτάκης, προσπαθούν να κρατήσουν την Ελλάδα που χάνουν απ' τα χέρια τους.
Σήμερα το είδαν καθαρά. Η Ελλάδα τους γυρίζει την πλάτη. Χωρίς διχασμό. Με φωνή ήρεμη, θερμή, αληθινή μίλησε ο Πρωθυπουργός.

Σήμερα η Ιστορία έβγαλε τα καινούργια της δόντια.

Αρκετά μάσησε με τα προηγούμενα δόντια της.
Η Ελλάδα δεν της πάει να πει Ναι.
Να πει δηλαδή, ναι ευχαριστούμε που μας αφήσατε άνεργους, νηστικούς, φτωχούς.

Πήγαν ποτέ στα συσσίτια οι αντικειμενικοί δημοσιογράφοι του ΣΚΑΙ του Μega και του ΑNT1?
Ποτέ.

Λοιπόν, αν ψάχνουν ποια είναι η αιτία που ο Τσίπρας με κλειστές τράπεζες με εντολή των Ευρωπαίων ξεσηκώνει τα πλήθη, η διαφορά είναι στο βλέμμα.

Στο βλέμμα του.

Το βλέμμα κάνει την διαφορά στην Ιστορία!

Για την αντιγραφή Γιάννα ΜΥΓΔΑΛΙΑ ΑΡΚΑΔΙΑΣ

Πάνω από 300 πανεπιστημιακοί υπέρ του ΟΧΙ της αξιοπρέπειας

Ανοιχτό κάλεσμα υπέρ του «όχι» στο δημοψήφισμα της Κυριακής κάνουν πάνω από 300 πανεπιστημιακοί.

Ως πανεπιστηµιακοί δάσκαλοι, αισθανόµαστε ότι οφείλουμε να πάρουµε θέση στο κρισιµότερο διακύβευμα που συναντά η χώρα µας από την εποχή της µεταπολίτευσης.

Στο δηµοψήφισµα της Κυριακής 5 Ιουλίου θα ψηφίσουµε ΟΧΙ: Επειδή δεν αντέχουμε πλέον να βλέπουμε την ελληνική κοινωνία να καταρρέει υπό το βάρος µιας ανελέητης συνέχισης των πολιτικών λιτότητας, που αποδεδειγµένα οδηγούν την οικονοµία ολοένα και βαθύτερα σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης από τον οποίο δεν πρόκειται να εξέλθει ποτέ.
Επειδή πιστεύουμε ότι η αρνητική ψήφος στις προτάσεις των δανειστών αποτελεί ίσως την τελευταία ευκαιρία να ανακτήσει ο λαός µας τη θανάσιμα πληγωµένη του αξιοπρέπεια, αντιστεκόµενος σε ταπεινωτικές πιέσεις που απροκάλυπτα θέτουν σε αµφισβήτηση την ίδια την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας.
Τέλος, θα ψηφίσουµε ΟΧΙ επειδή είµαστε υπέρ της Ευρώπης – της Ευρώπης του Διαφωτισµού και του ορθού λόγου, της συνεννόησης και της συνεργασίας, της Δηµοκρατίας και του κοινωνικού κράτους, των αρχών της ελευθερίας, της ισότητας, της αλληλεγγύης και της πνευµατικής προκοπής.

* Η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται στο mail: oxi.ypografes@gmail.com

tvxs.gr

Θέλω να λες «ΝΑΙ» ακόμα και στην καταστροφή σου

ΝΑΙ σε όλα.

Παλιά, μπορούσα να σε εξοντώσω με συνοπτικές διαδικασίες.

Να σε φυλακίσω, να σε βασανίσω, να σε στείλω στην εξορία.

Παλιά, είχα δωσίλογους και καταδότες, είχα στρατό και αστυνομία.

Ακόμα τους έχω.

Γενικά, σου δίνω πάντα την ευκαιρία να συμμορφωθείς: θα σε πάω με το καλό, θα προσπαθήσω να σε πείσω, να σε φοβίσω, να σε απειλήσω.

Αν τίποτα από αυτά δεν πιάσει, θα σε εξολοθρεύσω.

Έχω την οικονομική δύναμη, κάνω ό,τι θέλω.

Ακόμα και τώρα, που κάποιες αλήθειες γίνονται φανερές και κάποια δικαιώματα κατοχυρώνονται.

Ακόμα και τώρα υπάρχει τρόπος να σε ελέγχω.

Τώρα έχω τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Τώρα εισχωρώ στο μυαλό σου. Στις πιο ενδόμυχες επιθυμίες και φόβους σου. Τώρα σε κάνω σύμμαχό μου. Τώρα είμαι σε θέση να κάνω το δικό μου συμφέρον, δικό σου.

Στη διαφήμιση, δεν έχει καμία σημασία η ποιότητα του προϊόντος.

Η διαφήμιση μπορεί να πουλήσει οτιδήποτε, αρκεί να το πει πολλές φορές.

Η μεγάλη συχνότητα, ο βομβαρδισμός του μηνύματος παραλύει τις αντιστάσεις.

Χαμογελάς και λες ένα μεγάλο «ΝΑΙ»...

Με την ίδια ευκολία που σου πουλάω αποσμητικό, πακέτο τηλεφωνίας ή πίτσα, σου πουλάω και πολιτική θέση.

Στη μία περίπτωση σε βομβαρδίζω με διαφημιστικά σποτ, στην άλλη σε βομβαρδίζω με ειδησεογραφία.

Και στις δυο περιπτώσεις σου πουλάω τη δική μου ανάγκη – την κάνω δική σου.

Σε πείθω ότι ανήκουμε στο ίδιο στρατόπεδο: ότι έχουμε τους ίδιους στόχους, τις ίδιες επιθυμίες, τις ίδιες αξίες.

Σε κάνω φίλο.

Σημασία έχει να μη φανεί η καθοδήγηση. Η καθοδήγηση πρέπει να συμπεριφέρεται ως ενημέρωση. Ως προστασία. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να διαφαίνεται το σχέδιο.

Οι μνήμες, οι γνώσεις, η ίδια η σκέψη, πρέπει να παραδοθούν στο φόβο και το δέλεαρ.

Θέλω να λες «ΝΑΙ» ακόμη και στην καταστροφή σου. Και να παίρνεις όρκο, ότι αυτό είναι το συμφέρον σου.

Έτσι σε θέλω. Να μάχεσαι για μένα. Και να ζητωκραυγάζεις για τη νίκη μου, κι ας είναι η πιο βαθιά σου ήττα.

Μένιος Καραγιάννης - Σκηνοθέτης

jungle-report

Δημοψήφισμα 5ης Ιουλίου - Πες ΟΧΙ

Δημοψήφισμα 5ης Ιουλίου - Πες ΟΧΙ

Δείτε το βίντεο...
Δείτε τα στοιχεία και τα γεγονότα που παρατίθενται...
Μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά.
Η δύναμη είναι στο χέρι σου, ΕΛΛΗΝΑ. 

ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ: OXI

Αθήνα, 2 Ιουλίου 2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΘΕΜΑ:  ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ 5^ης ΙΟΥΛΙΟΥ 2015

Ύστερα από ομόφωνη απόφαση της Εκτελεστικής Γραμματείας του Πατριωτικού Κοινωνικού Κινήματος, καλούνται τα μέλη και τα στελέχη μας, την Κυριακή 5 Ιουλίου 2015, να στηρίξουν το: ΟΧΙ.

Η διενέργεια του δημοψηφίσματος, παρά την «δημιουργική του ασάφεια», έχει απόλυτη σχέση με την άμεση δημοκρατία.

Το: ΟΧΙ για εμάς, σημαίνει την αποφυλάκισή μας από την φυλακή της Γερμανικής ευρωζώνης, μίας κατ΄  επίφαση ευρωπαϊκής, αφού αυτοί που την συνέλαβαν σαν ιδέα και την υλοποίησαν, μόνο ευρωπαϊκή ρίζα δεν έχουν.

Το: ΟΧΙ για εμάς, σφυρηλατεί την Εθνική Λαϊκή Ενότητα, σε αντίθεση με τους πρώην Πρωθυπουργούς, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους συνεργάτες τους, ιδιοκτήτες Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και της οικονομικής ψευδοελίτ, που για την διατήρηση των κεκτημένων τους, ξέθαψαν από τα νεκροταφεία της ψυχής τους, τον Εθνικό διχασμό, καλύπτοντας το προσωπείο του θύτη με το προσωπείο του θύματος.

Περισσότεροι από 200 άνθρωποι του πολιτισμού ψηφίζουν «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα

Με σύνθημα: «Ήρθε η ώρα του μεγάλου ΟΧΙ», σημειώνεται στο κείμενο της Επιτροπής Πολιτισμού για την Υπεράσπιση του ΟΧΙ, ότι «o Ελληνικός λαός την επόμενη Κυριακή στο δημοψήφισμα λέει ΟΧΙ:

• στις προτάσεις των δανειστών που προβλέπουν απάνθρωπα μέτρα λιτότητας-
• στα μνημόνια εξάρτησης και υποτέλειας του ελληνικού λαού
• στην διαρκή εξαθλίωση, ανεργία, φτώχεια
• στην κατάργηση της ελεύθερης βούλησης ενός λαού να επιλέγει το παρόν και το μέλλον του
• στην αποικιοκρατική αντίληψη των δανειστών.
• στην ταπείνωση ενός ολόκληρου λαού από Τρόικα.
• στα τελεσίγραφα και στους εκβιασμούς των δανειστών.
• στην καταδίκη της επόμενης γενιάς.
• στην Ευρώπη των λίγων και ισχυρών.
• στον φόβο.

Λέει ΟΧΙ γιατί είναι ο μόνος τρόπος να υπερασπιστεί τη Δημοκρατία και τη λαϊκή του κυριαρχία. Ζητάμε τη στήριξη όλων των Ευρωπαίων πολιτών που πιστεύουν στη Δημοκρατία, για μια Ευρώπη των λαών, της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, της Αλληλεγγύης. Λέμε ΟΧΙ, γιατί είναι ο μόνος τρόπος να πούμε ΝΑΙ στη ΖΩΗ. ΝΑΙ στην Ευρώπη των λαών, της Αλληλεγγύης και της Ειρήνης. Την ΚΥΡΙΑΚΗ ψηφίζουμε ΟΧΙ για την αξιοπρέπειά μας».

Το μήνυμα υπέρ του «Όχι», υπογράφουν σκηνοθέτες, ηθοποιοί, ερμηνευτές, μουσικοί και εν γένει προσωπικότητες από όλους τους τομείς του πολιτισμού:

Νίκος Κούνδουρος (σκηνοθέτης), Νένα Βενετσάνου (τραγουδίστρια), Βασίλης Παπακωνσταντίνου (τραγουδιστής), Τάνια Τσανακλίδου (τραγουδίστρια), Μίρκα Παπακωνσταντίνου (ηθοποιός), Αφροδίτη Μάνου (τραγουδοποιός-ερμηνεύτρια), Λάκης Χαλκιάς (τραγουδιστής), Ματούλα Ζαμάνη (τραγουδίστρια), Θοδωρής Αμπαζής (σκηνοθέτης-αναπληρωτής καλλιτεχνικός διευθυντής Εθνικού Θεάτρου),

Υρώ Μανέ (ηθοποιός), Χάρρυ Κλυνν, Ντίνα Κώνστα (ηθοποιός), Μαρία Καβογιάννη (ηθοποιός), Αργύρης Ξάφης (ηθοποιός), Κλέων Γρηγοριάδης (ηθοποιός), Λένα Πλάτωνος (μουσικός), Κώστας Καλδάρας (συνθέτης), Γεράσιμος Γεννατάς (ηθοποιός), Γιάννης Ζουγανέλης (ηθοποιός), Τζένη Δριβάλα (σοπράνο), Γιάννης Μπαχ Σπυρόπουλος (συνθέτης-στιχουργός-μουσικός παραγωγός), Σταμάτης Κραουνάκης (συνθέτης) Γιώργος Χρανιώτης (ηθοποιός), Σοφία Παπάζογλου (τραγουδίστρια), Τζόυς Ευείδη (ηθοποιός), Κυριάκος Κατζουράκης (εικαστικός),

Μηνάς Χατζησάββας (ηθοποιός), Χάρης Γρηγορόπουλος (ηθοποιός), Γεράσιμος Σκιαδαρέσης (ηθοποιός), Σταύρος Ζαλμάς (ηθοποιός), Όμηρος Πουλάκης (ηθοποιός), Βέτα Μπετίνη (ηθοποιός), Γιώργος Χασάπογλου (συγγραφέας), Αλεξάνδρα Παυλίδου (ηθοποιός), Ρήγας Αξελός (ηθοποιός), Νίκος Σούλης (σκηνοθέτης), Λαοκράτης Βάσσης (φιλόλογος-συγγραφέας), Μάνια Παπαδημητρίου (ηθοποιού), Πηνελόπη Πιτσούλη (ηθοποιός), Κάτια Γέρου (ηθοποιός), Αθήνα Τσιλίρα (ηθοποιός), Τάκης Βαμβακίδης (ηθοποιός), Αννίτα Δεκαβάλλα (Θέατρο Εξαρχείων),

Θέμης Μουμουλίδης (σκηνοθέτης), Θέμης Ανδρεάδης (τραγουδοποιός), Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος (σκηνοθέτης), Γιάννης Μποσταντζόγλου (ηθοποιός), Σάρα Γανώτη (ηθοποιός-σεναριογράφος), Μαρία Κεχαγιόγλου (ηθοποιός), Καίτη Κωνσταντίνου (ηθοποιός), Λέανδρος Πολενάκης (συγγραφέας), Τζίνα Πολίτη (πανεπιστημιακός), Λαέρτης Βασιλείου (ηθοποιός), Σοφία Βογιατζάκη (ηθοποιός), Χάρης Μαυρουδής (ηθοποιός), Μανόλης Μαυροματάκης (ηθοποιός), ‘Αννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους (ηθοποιός), Κώστας Φαλελάκης (ηθοποιός),

Νίκος Αλευράς (σκηνοθέτης), Γιώργος Κορδέλλας (σκηνοθέτης), Κώστας Μπερικόπουλος (ηθοποιός), Νίκος Αμπατζής (σκηνοθέτης), Γιάννης Αναστασάκης (ηθοποιός), Ντίνος Καρύδης (ηθοποιός), Έλενα Πατρικίου (ιστορικός-σκηνοθέτρια), Δημήτρης Καρατζιάς (ηθοποιός-σκηνοθέτης), Παναγιώτης Μεντής (συγγραφέας-ηθοποιός), Γιώργος Ψυχογιός (ηθοποιός), Καλλιόπη Βέττα (τραγουδίστρια), Γιάννης Ιωάννου (συνθέτης-ενορχηστρωτής), Ιωσήφ Ιωσηφίδης (ηθοποιός), Μαργαρίτα Συγγενιώτου (λυρική τραγουδίστρια), ‘Αννα Χατζησοφιά (συγγραφέας-ηθοποιός), Κωνσταντίνος Τζαμιώτης (συγγραφέας), Ελένη Τζώρτζη (ηθοποιός), Νίκος Τουλιάτος (μουσικός), Θωμάς Τσαλαπάτης (ποιητής), Νάνσυ Σπετσιώτη (σκηνοθέτης),

Διονύσης Τσιλιμίδος (δημοσιογράφος), Δημήτρης Χαβρές (ηθοποιός), Κώστας Χαριτάτος (συνθέτης), Έρση Χατζηαργυρού (γλύπτρια), Βαγγέλης Χατζησίμος (λυρικός καλλιτέχνης), Αγγέλα Χρυσοβιτσάνου (γλύπτρια), Βασίλης Σπυρόπουλος (ηθοποιός), Στάθης Βούτος (ηθοποιός), Νίκος Σταυρακούδης (ηθοποιός-σεναριογράφος), Ελένη Παξινού (σνεαριογράφος-συγγραφέας), Τάκης Μελίδης (σκηνοθέτης), Νίκος Κορογιάννης (ηθοποιός), Esther Andre-Gonzales (σκηνοθέτης), Βασίλης Λουφέτος (ηθοποιός), Φαίη Τζανετοπούλου (σκηνοθέτης), Μαρίκα Θωμαδάκη (κριτικός-σκηνοθέτης-πανεπιστημιακός), Ειρήνη Μαργαρίτη (ποιήτρια), ‘Ακης Σιδέρης (ηθοποιός), Σπύρος Σαραφιανός (ηθοποιός), Μαίρη Ανδρέου (ηθοποιός),

Μάνος Ψιστάκης (σεναριογράφος), Αντρέας Καλαβρούζος (ηθοποιός), Δώρα Χρυσικού (ηθοποιός), Σταμάτης Τζελέπης (ηθοποιός), Νίκος Αβαγιαννός (ηθοποιός), Διονύσης Βίτσος (εκδότης), Σάκης Τσιλίκης (μουστικός), Πετρή Σαλπέα (τραγουδίστρια), Κώστας Σκόνδρας (μουσικός), Μαρία Κόμη-Παπαγιαννάκη (ηθοποιός), Μαρία Δούση (ηθοποιός), Μαρία Μιχαήλ (ψυχολόγος), Φανή Αδαμίδου (ηθοποιός), Μαρία Καρακίτσου (ηθοποιός), Σάββας Κωφίδης (ποδοσφαιριστής), Ντίνα Αβαγιαννού (ηθοποιός), Νίκος Αναστασόπουλος (ηθοποιός), Μάνος Αντωνιάδης (μουσικός), Φώτης Αποστολάρας (μουσικός-καθηγητής μουσικής), Δημήτρης Αρβανίτης (γραφίστας), Νίκος Αρβανίτης (ηθοποιός), Ελένη Σούμη (εικαστικός), Μάκης Σπετσιέρης (πρ. Σωμ. Εργαζ. Εθνικού Θεάτρου), Εύα Στυλάντερ (ηθοποιός), Φώτης Αρμένης (ηθοποιός), Ελένη Αστρινάκη (ποιήτρια-σεναριογράφος), Έλενα Βακάλη (χορεύτρια),

Γεωργία Βεληβασάλη (τραγουδίστρια), Βασίλς Καΐλας (ηθοποιός), Γιώργος Βούρος (ηθοποιός-σκηνοθέτης), Τάκης Βουτέρης (Θέατρο Εξαρχείων), Αγγελική Τόμπρου (ηθοποιός), Φύλλη Γεωργιάδου (λυρική τραγουδίστρια), Κώστας Γεωργόπουλος (μουσικός), Αντωνία Γιαννούλη (ηθοποιός), Μανώλης Γιούργος (εκπαιδευτικός-ηθοποιός), Τάσος Γκρους (συνθέτης), Αλμπέρτα Τσοπανάκη (σκηνοθέτης-ηθοποιός), Πέτρος Δαμουλής (ηθοποιός-μουσικός-σκηνοθέτης), Ελένη Δαφνή (ηθοποιός), Νίκος Δαφνής (ηθοποιός-σκηνοθέτης), Βασιλική Δέλλιου (ηθοποιός), Στέφανος Δημητρίου (αν. Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας Παν/μίου Ιωαννίνων), Χρύσα Διαμαντοπούλου (ηθοποιός), Μαίρη Εσπέρ (τραγουδίστρια-καθηγήτρια Μουσικής),

Αλέξανδρος Ζαχαρίας (ηθοποιός-χορογράφος), Ηλίας Ζερβός (ηθοποιός), Κωστής Ζευγαδέλλης (συνθέτης), Θοδωρής Καζής (σκηνοθέτης), Ελένη Καλαρά (ηθοποιός), Μαίρη Καλδάρα (Ίδρυμα Κακογιάννη), Χριστοφορος Κανάκης (μουσικός), Δημήτρης Καντιώτης (ηθοποιός-σκηνοθέτης), Αθηνά Αλεξοπούλου (ηθοποιός), Αλεξάνδρα Παυλίδου (ηθοποιός), Σταύρος Καπελούζος (παραγωγός), Παναγιώτης Καποδίστριας (ηθοποιός-σεναριογράφος), Λεφτέρης Καπώνης (συγγραφέας), ‘Αννα Καραγεωργιάδου (τραγουδίστρια-καθηγήτρια μουσικής), Κώστας Κατωμέρης (ηχολήπτης), Κώστας Κεχαγιόγλου (ηχολήπτης), Κώστας Κλάδης (ηθοποιός), Χρήστος Κοκότζης (μουσικός), Φωτεινή Κοτρώτση (σκηνοθέτης), Βασίλης Κουκαλάνι (ηθοποιός),

Χρήστος Κωνσταντέλλος (σκηνογράφος), Ελεάνα Κωνσταντέλου (φωτογράφος), Μαριάννα Λαγούρου (ηθοποιός), Ειρήνη Λεβίδη (δ/νων σύμβουλος Θεάτρου Οδού Κυκλάδων), Ιώννης Λεωντάρης (σκηνοθέτης), Κώστας Λιβιεράτος (δοκιμιογράφος-εκδόσης Αλεξάνδρεια), Δέδες Λιωνής (αρχαιολόγος), Μαρία Λυσικάκου (Κινηματοθέατρο Τριανόν), Μαρία Μαγγανάρη (ηθοποιός), Κυριακή Μάλαμα (σκηνοθέτης), Ισαβέλλα Μαυράκη (σκηνοθέτης), Μαρία Μαυροματάκη (ηθοποιός), ‘Αννα Μαχαιριανάκη (σκηνογράφος), Κώστας Μεσσάρης (ηθοποιός), Όλγα Μοσχοχωρίτου (κριτικός θεάτρου-δικηγόρος), Σπύρος Μπιμπίλας (ηθοποιός), Γιώργος Μπλανάς (ποιητής), Χάρης Μποσίνας (ηθοποιός).

Καλλιρόη Μυριαγκού, Στέργιος Νενές (ηθοποιός), Βασίλης Ντούρος (σκηνοθέτης), Ιώνναα Παπατάκη (ηθοποιός), Δημήτρης Παλαιοχωρίτης (ηθοποιός-πρόεδρος ΣΕΗ), Γεώργιος Παπαϊωάννου (επικ. Καθ. Μουσικολογίας Ιόνιο Παν/μίου), Εριάννα Πόθου (μουσικός), Δέσποινα Ρεβύθη (λυρική τραγουδίστρια), Βασίλης Ρουβάλης (συγγραφέας-δημοσιογράφος), Ζαχαρίας Ρόχας (ηθοποιός), Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου (ηθοποιός), Νώντας Σαρλής (σκηνοθέτης-μοντέρ), Ζώγια Σεβαστιανού, Μάκης Σεβίλογλου (τραγουδοποιός), Μαρία Σιδέρη, Κώστας Σιμένος (ηθοποιός), Γιωργία Σιώκου (ποιήτρια), ‘Ασπα Σιώκου (σκηνοθέτης), Ελένη Σπυριδάκη (κοινωνιολόγος-πολ. Επιστήμων), Γιάννης Παπαδόπουλος (πανεπιστημιακός), Μαρία Εξαρχουλάκου (δικηγόρος), Βασιλική Παπαβασιλοπούλου (πανεπιστημιακός), Χρήστος Παπασωτηρίου (δικηγόρος), Εμμανουήλ Θωμαδάκης (επιχειρηματίας), Μαρίνα Θωμαδάκη (καθηγήτρια),

Νιόβη Πεπέ (ηθοποιός), Ισμήνη Πεπέ (ηθοποιός), Κωνσταντίνος Θωμαδάκης (γιατρός), Χαράλαμπος Παπαβασιλόπουλος (επιχειρηματίας), Γιώργος Μακρής (σεναριογράφος-ηθοποιός), Συμεών Τσακίρης (ηθοποιός), Ροντήρη Κλεοπάτρα (ηθοποιός), Ελπίδα Παππά (ηθοποιός), Μπέσυ Μάλφα (ηθοποιός).

Posted by netakias.com  

Η Ανεξάρτητη Πρωτοβουλία Πολιτών Θερμαϊκού ψηφίζει ΟΧΙ

Την Κυριακή 5 Ιουλίου, ο ελληνικός λαός καλείται να πάρει μια απόφαση ιστορικής σημασίας, μια απόφαση καθοριστική για τον τόπο μας, τη ζωή μας, το μέλλον των παιδιών μας.

Με ένα βροντερό ΟΧΙ την Κυριακή στέλνουμε το μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι είμαστε αποφασισμένοι να βάλουμε τέλος στη μνημονιακή λεηλασία. Λέμε ΟΧΙ στον εκβιασμό, ΟΧΙ στα τελεσίγραφα, ΟΧΙ στο πραξικόπημα εναντίον της δημοκρατίας. ΝΑΙ στην Ευρώπη των λαών και όχι των τοκογλύφων δανειστών.

Τώρα μιλάμε εμείς. Εμείς που πέντε χρόνια τώρα φτωχαίνουμε, δυσκολευόμαστε, αγωνιούμε, απελπιζόμαστε, παλεύουμε, ξενιτευόμαστε.

Τώρα μιλάμε εμείς. Αποφασισμένοι απέναντι σε εκείνους που θέλουν να μας καταδικάσουν σε φτώχεια κι εξαθλίωση χωρίς τέλος. Όρθιοι απέναντι σε όσους μας βλέπουν σαν αριθμούς. Ευθυτενείς απέναντι σε όσους υποτιμούν και προσβάλλουν βάναυσα τους λαούς. Δυνατοί απέναντι σε εκείνους που θέλουν να μας σύρουν στην υποταγή. Περήφανοι όπως περήφανοι είναι πάντα όσοι αγωνίζονται για τη δημοκρατία.

Εμείς, η συλλογικότητα  αλληλεγγύης του δήμου μας, οι εκατοντάδες πολίτες που στεκόμαστε αλληλέγγυοι ο ένας στον άλλον τέσσερα χρόνια τώρα με όλους τους τρόπους, σε καλούμε να πεις ΟΧΙ για να ζήσουμε όλοι σε μια χώρα ελεύθερη, ανεξάρτητη και δημοκρατική. Σε καλούμε να πεις ΟΧΙ γιατί τώρα αποφασίζουμε για το μέλλον των παιδιών και των εγγονιών μας. Οι επόμενες γενιές αξίζουν ένα μέλλον φωτεινό και χαρούμενο.

Tην ώρα που εκείνοι προσπαθούν να μας παγιδεύσουν στον τρόμο, εμείς μετριόμαστε με το μέλλον. Είναι η στιγμή να πούμε ΟΧΙ στο φόβο. Έχουμε τη δύναμη και τη θέληση. Αποδεδειγμένα!

Είμαστε πολλοί, έχουμε δίκιο και θα νικήσουμε!

Ανεξάρτητη Πρωτοβουλία Πολιτών Θερμαϊκού

Written By Χρήστος Ιβάνοβιτς

Λέω ΟΧΙ γιατί ... Ενιαία Κίνηση Bloggers

Έφτασε η ώρα να μιλήσει ο λαός.

Θα πρέπει με την ψήφο του να αποδείξει αν έχει αντιληφθεί 

το βάρος της ιστορικής ευθύνης, αν αγαπάει τη χώρα του, 

αν σέβεται αυτά που διδάχτηκε.

Με το δημοψήφισ μα της 5^ης Ιουλίου αποφασίζω 

για τη ζωή που θέλω να ζήσω, αλλά πολύ περισσότερο, 

αποφασίζω για την Ελλάδα που θα παραδώσω στις επόμενες γενιές.

Λέω ΟΧΙ γιατί βάζω την πατρίδα μου πάνω και πέρα

από οποιαδήποτε ευρωπαϊκή συνθήκη

Λέω ΟΧΙ γιατί εδώ γεννήθηκε η Δημοκρατία και η Ελευθερία της σκέψης.

Δεν θα τις θάψω με την ψήφο μου.

Λέω ΟΧΙ γιατί η μακραίωνη Ιστορία της πατρίδας μου 
είναι γεμάτη από ΟΧΙ, αντίσταση και αγώνες. Όποτε είπε ΝΑΙ πόνεσε περισσότερο

Λέω ΟΧΙ γιατί εκατομμύρια Έλληνες πριν από μένα πότισαν με το αίμα τους αυτά τα χώματα. Δεν έχω το δικαίωμα να παραδώσω ούτε μέτρο λιγότερης Ελλάδας

Λέω ΟΧΙ γιατί αυτό θα έλεγαν και ο Μεγαλέξανδρος, ο Λεωνίδας,

ο Καραϊσκάκης, οι ήρωες της Πίνδου

Λέω ΟΧΙ γιατί το χρωστώ στην Ιστορία της πατρίδας μου.

Αυτή δεν μου χρωστάει τίποτα.

Λέω ΟΧΙ γιατί γεννήθηκα και θα πεθάνω Έλληνας. Δεν γεννήθηκα Έλληνας

για να πεθάνω Γερμανός, ή Ολλανδός, ή Φιλανδός ή ό,τι αποφασίσετε

Λέω ΟΧΙ γιατί η τιμή και η υπερηφάνεια της πατρίδας μου

και του λαού της είναι αξίες αδιαπραγμάτευτες

Λέω ΟΧΙ γιατί έμαθα να στέκομαι στα πόδια μου και να κοιτώ τον ουρανό.

Αρνούμαι να ζήσω σκλάβος.

Λέω ΟΧΙ γιατί θέλω να κοιτάω τα παιδιά μου στα μάτια και να μη ντρέπομαι

Λέω ΟΧΙ γιατί δεν σκύβω, δεν εκβιάζομαι, δεν υποτάσσομαι,

δεν υποχωρώ σε κανενός τις απειλές.

Λέω ΟΧΙ γιατί αγωνίζομαι για κάθε Ευρωπαίο πολίτη.

Θα σας ταράξω στη Δημοκρατία!

Λέω ΟΧΙ γιατί χωρίς ευρώ έζησα και θα συνεχίσω να ζω.

Χωρίς αξιοπρέπεια δεν μπορώ να ζήσω στιγμή!

Δεν είμαι δεξιός, δεν είμαι αριστερός, δεν είμαι κεντρώος.

Είμαι Έλληνας!

Ακόμη και χωρίς κανένα νόμισμα θα παραμείνω Έλληνας.

Συμμετέχω στο δημοψήφισμα

γιατί δεν φοβάμαι να αναλάβω την ευθύνη

ΨΗΦΙΖΩ ΟΧΙ

Σηκώνω την Ελλάδα στις πλάτες μου

Κείμενο: Πέτρος Κ.
Το παραπάνω κείμενο είναι η θέση μας για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Δεν δημοσιεύεται για να διαμορφώσει άποψη, αλλά για να δηλώσει την δική μας άποψη, μέσα από την ενότητα και την κοινή δράση.

Αναρτήθηκε από to e - periodiko mas official

Το «όχι» θʼ αφήσει εποχή

Φίλε Έλληνα, βάλλεσαι από παντού και στέκεις φοβισμένος.

Ο φόβος υπάρχει για όλους, αλλά αν για οποιονδήποτε λόγο αναγκαζόμουν να ψηφίσω «ναι» δεν θα μπορούσα να κοιμηθώ και θα ζητούσα συγνώμη από κάθε παιδί που θα συναντούσα στο δρόμο. Διότι με το «ναι» δεν επιβραβεύω απλώς την πολιτική που μας οδήγησε στους 1.500.000 ανέργους, στα 600.000 κλειστά μαγαζιά, αλλά καθαγιάζω έναν τρόπο που κυβερνήθηκε η χώρα από τους μιζαδόρους, τους αεριτζήδες και τους νταβατζήδες. Όλους αυτούς το «ναι» τους βγάζει λάδι, βρώμικο λάδι όπως εκείνο των λαθρέμπορων της κατοχής, αλλά λάδι.

Με το «ναι» δίνω συγχωροχάρτι στους υπεύθυνους για τις αυτοκτονίες, τον υποσιτισμό των παιδιών, την μετανάστευση του επιστημονικού και εργασιακού ανθού της χώρας. Παρακαλώ για μια ευκαιρία και θα κάνω τώρα το ποντίκι; Θα κάνεις εσύ το ποντίκι; Όταν θα σε ρωτήσει το παιδί σου, το εγγόνι σου «πως ήταν τότε που άλλαξαν τα πράγματα;», τι θα του πεις; «Ήμουν στην ουρά για 60 ευρώ» ή «ήμουν στο σπίτι με τ’ αλεύρι αγκαλιά». Ή θα φουσκώνεις από υπερηφάνεια εξιστορώντας πως έδωσες την σημαντικότερη ψήφο στη ζωή σου στο πρόσωπο για το οποίο το έκανες;

Η κοινωνία είναι πλέον καζάνι που κυριολεκτικά βράζει αντανακλώντας την αποτυχία των πολιτικών λιτότητας που επικράτησε και πασχίζουν να συνεχίσουν στην Ε.Ε.
«Είναι ντροπή και πρωτόγνωρο να βλέπεις κλειστές τράπεζες και ουρές στα ΑΤΜ», λένε τα παπαγαλάκια. Ναι, έχετε δίκιο. Είναι ντροπή, αλλά δεν μας είπατε ότι αυτό το επέβαλαν οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι μέσω Ε.Κ.Τ. με σκοπό να εκβιάσουν τον Ελληνικό λαό να ψηφίσει «ναι» στην συνέχεια της εξαθλίωσης και της δουλείας του.
Κύριοι της προπαγάνδας αν ήσασταν έξυπνοι θα επιδιώκατε να εκφραστεί όσο το δυνατόν πιο απερίσπαστα και καθαρά ο Ελληνικός λαός. Ενώ όμως για άλλη μια φορά καταφέρετε –με τα κόλπα που ξέρετε- να τον συμπιέσετε ακόμη περισσότερο. Τότε η επόμενη φάση των εξελίξεων, η επόμενη κοινωνική έκρηξη, θα κάνει την ατομική βόμβα να φαίνεται παιδικό παιχνίδι. Και τότε θα είναι αργά για να σεβαστείτε τη δύναμη της Δημοκρατίας και να ζητήσετε συγνώμη, τότε θα είστε κατηγορούμενοι για εσχάτη προδοσία.

Υπάρχει μια λέξη δυνατή ή δυνατότερη απ’ όλες που μας βάζει σε άλλη θέση, που χαράζει γραμμές και ορίζει σταυροδρόμια, είναι μια λέξη που μας διαφοροποιεί από αυτό που ήθελαν να είμαστε και δηλώνουμε ότι αυτό που θέλουμε να είμαστε. Είναι το «όχι». Αυτή η λέξη σκέψου ότι όποτε την είπες στη ζωή σου, άφησες μια εποχή και μπήκες σε μια άλλη.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΑΝΟΥΛΗΣ
ta.meteora.gr

Για όποιον ψηφίσει ΝΑΙ

Όποιος δει αυτό το βίντεο και ψηφίσει ΝΑΙ να κοιταχτεί

 

Νέμεσις: Η απονομή πραγματικής δικαιοσύνης, η Θεία Δίκη, που σύντομα θα αποδοθεί στους υπαίτιους της εξαθλίωσης των Ελλήνων, στους δολοφόνους των χιλιάδων συμπολιτών μας μέσα από την φτώχεια και την ανέχεια, σε εκείνους που ξεπουλάνε τα χώματα που έχουν ποτιστεί με το αίμα των προγόνων μας στο διάβα των αιώνων για να είμαστε εμείς ελεύθεροι.
Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ

«Μητρός τε και πατρὸς και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερόν εστιν η Πατρὶς και σεμνότερον και αγιώτερον..» – Σωκράτης

Πηγή: 1greek

Για όσους λένε ΝΑΙ

Αγαπημένοι μου υποστηρικτές του ΝΑΙ,
Εδώ και κάποιες μέρες, σας βλέπω έξω φρενών με την πρωτοβουλία της κυβέρνησης να διεξάγει δημοψήφισμα.
Πολλοί από σας χρησιμοποιείτε εκφράσεις όπως «αποτυχημένη διαπραγμάτευση», «χαμένοι πέντε μήνες», «ευθυνόφοβη κυβέρνηση» κι άλλα τέτοια εμπεριστατωμένα.

Αγαπημένοι μου, ελάτε να μιλήσουμε ειλικρινά για μια φορά στη ζωή μας.
Στην πραγματικότητα θα ψηφίσετε ΝΑΙ γιατί τα πέντε προηγούμενα χρόνια, εσάς δεν σας άγγιξε καμιά κρίση! Ή σας άγγιξε λίγο!
Πάντως, συνεχίσατε να ζείτε σχεδόν όπως πριν και κάποιοι από σας, ίσως και λίγο καλύτερα, εφόσον η κρίση έφερε μειώσεις τιμών, νέους διακανονισμούς και ρυθμίσεις στα δάνειά σας με τις τράπεζες, προσφορές σε διάφορα είδη που καταναλώνατε μετά μανίας, οπότε είναι πολύ φυσικό να συμπεριφέρεστε σαν να μην ξέρετε, ή σαν να μην είδατε τι ακριβώς έχει συμβεί στη χώρα μας.
Δείχνετε μία απίστευτη λατρεία προς την Ευρώπη και προς τις Ευρωπαϊκές χώρες και πολύ συχνά σας άκουσα να λέτε με στόμφο ότι «στην Ευρώπη οι άνθρωποι έχουν παιδεία και δεν πετάνε τα σκουπίδια τους κάτω», ή «στην Ευρώπη υπάρχει πολιτισμός και τα αυτοκίνητα σταματούν στις διαβάσεις για να περάσουν οι πεζοί»!
Βέβαια, γυρίζοντας στην Ελλάδα δεν σταματήσατε ποτέ στις διαβάσεις για να περάσουν οι πεζοί, όσο για τα σκουπίδια, ας μην το συζητήσουμε καλύτερα.
Αγαπημένοι μου, λέτε ότι δεν ξέρετε, αλλά στην πραγματικότητα όλα τα ξέρετε και όλα τα είδατε.
Είδατε φίλους, γνωστούς και συγγενείς να χάνουν τη δουλειά τους στα καλά καθούμενα και τους μισούς από αυτούς να μην παίρνουν καν αποζημίωση ή να παίρνουν ελάχιστη, γιατί τους είχαν προειδοποιήσει τέσσερις μήνες πριν.
Είδατε αυτούς που δεν έχασαν τη δουλειά τους, να δουλεύουν σε εξαντλητικά ωράρια 10-12 ωρών, πολλές φορές και Σαββατοκύριακα για να καλύψουν τα κενά, να μειώνεται ο μισθός τους δυο και τρεις φορές και οι εργοδότες τους να τους απαντούν κυνικά: «αν δεν σ’ αρέσει, φύγε!»
Είδατε τους μισούς συμπολίτες μας ανασφάλιστους να παρακαλούν να μην αρρωστήσουν οι ίδιοι ή τα παιδιά τους, γιατί δεν θα μπορούσαν να καλύψουν τα έξοδα νοσηλείας.
Είδατε τα νοσοκομεία τις χώρας να μην έχουν ούτε γάζες, να υπάρχουν μόλις δύο νοσηλευτές για κάθε όροφο, γιατρούς να δουλεύουν με απόλυτη αυτοθυσία από το πρωί ως το βράδυ ή άλλους να σε αντιμετωπίζουν με πλήρη αδιαφορία λες και δεν είσαι άνθρωπος.
Είδατε τους συνανθρώπους μας που βγήκαν στο δρόμο να διαμαρτυρηθούν να χτυπιούνται ανελέητα με γκλομπς και ληγμένα χημικά σαν να είναι εγκληματίες.
Πολλοί να καταλήγουν στο νοσοκομείο.
Είδατε συνταξιούχους στις ουρές για το συσσίτιο. Αυτούς που δούλεψαν μια ολόκληρη ζωή, να εξευτελίζονται για ένα πιάτο φαΐ.
Είδατε καλοντυμένους αστέγους, γυναίκες και άντρες που κάποτε είχαν μια ζωή κι ένα σπίτι, να κοιμούνται στα αυτοκίνητα ή στο δρόμο.
Είδατε τη Γερμανική Hochtief του αεροδρομίου να χρωστάει 500 εκατομμύρια ευρώ ΦΠΑ και να μην τα πληρώνει ποτέ.
Είδατε να κλείνουν μαγαζιά στη σειρά σε εμπορικούς δρόμους που κάποτε έσφυζαν από κίνηση. Γιατί δεν μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα. Γιατί τους τσάκισαν τα ενοίκια, η υπερφορολόγηση και ο ΟΑΕΕ.
Είδατε συνανθρώπους μας να βάζουν τέλος στη ζωή τους από απελπισία κι αδιέξοδο και να παρουσιάζονται σαν παρίες που απλά αντιμετώπιζαν «ψυχολογικά προβλήματα».
Είδατε παιδιά στα σχολεία να μην έχουν λεφτά να πάρουν ένα κουλούρι. Και τους γονείς τους να κλαίνε.
Είδατε οικογένειες χωρίς ρεύμα, στο σκοτάδι και στο κρύο όλο το χειμώνα.
Είδατε φίλους και συγγενείς να μεταναστεύουν από τη χώρα, να παρατάνε οικογένεια και φίλους κλαίγοντας για να μπορέσουν να ζήσουν.
Είδατε φοιτητές και δεκατριάχρονα κοριτσάκια να πεθαίνουν, επειδή προσπάθησαν να ζεσταθούν με μαγκάλι.
Και τις δηλώσεις ενός καραγκιόζη για το ότι δεν ήξεραν τις ιδιότητες του μονοξειδίου του άνθρακα.
Αγαπημένοι μου, μη λέτε ότι δεν είδατε και δεν ξέρετε. Είδατε. Και ξέρετε.
Αλλά δεν σας νοιάζει. Τόσο απλά. Δεν σας νοιάζει.
Οι περισσότεροι είστε πιστοί χριστιανοί, παντρεμένοι με θρησκευτικό γάμο, τα παιδιά σας βαφτισμένα και ενδεχομένως φοράτε και σταυρουδάκι στο λαιμό.
Αλλά από Χριστιανισμό λίγα ξέρετε. Και προφανώς, θεωρείτε ότι εσείς ανήκετε σε κάποια ανώτερη φυλή που ο θεός που πιστεύετε την αγαπάει περισσότερο και οφείλει να την προστατέψει.
Οι δυστυχίες και η καταστροφή είναι για τους άλλους. Όχι για εσάς.
Σκεφτείτε όμως λίγο, αγαπημένοι μου.
Αν δεν σε νοιάζει πια για τον συνάνθρωπό σου, τότε τι είδους άνθρωπος έχεις γίνει;
Και σε τι ωφελείς την κοινωνία;
Σε ποιον θα έλειπες αν δεν υπήρχες;
Νοιάσου λίγο λοιπόν. Κοίτα λίγο έξω από το παράθυρό σου. Γιατί δεν σε πειράζουν όλες αυτές οι αδικίες, γιατί γίνεσαι έξω φρενών αν απειληθούν τα δικά σου κεκτημένα και δεν εξοργίζεσαι όταν απειλούνται των άλλων;
Κι αν δεν μπορείς να νοιαστείς, έστω και λίγο, σε παρακαλώ, μην μου ξαναμιλήσεις για «πολιτσμένη Ευρώπη».
Δεν ανήκεις εκεί.

Άννα
(Αγαπητή φίλη, θα διαφωνήσω μαζί σας. Έχουν τα δίκια τους οι υποστηρικτές του ΝΑΙ. Αυτή είναι η Ευρώπη σήμερα -η Ευρώπη της απανθρωπιάς και της ιδιωτείας-, αυτή την Ευρώπη θέλουν. Μόνο που η Ευρώπη έχει τινάξει τα πέταλα. Και ενώ εμείς συζητάμε και σκοτωνόμαστε μεταξύ μας, οι Κινέζοι έρχονται από παντού. Από παντού έρχονται και οι μετανάστες στην Ευρώπη. Πολύ χαίρομαι. Να είστε καλά.)

Pitsirikos