Υπάρχει μια τάξη ανθρώπων η οποία έχει μόνο άγχη πολυτελείας. Δεν νιώθει την αγωνία του καθημερινού ανθρώπου, ο οποίος μετράει τα κέρματα στην τσέπη του για να δει αν φτάνουν να πληρώσει τους λογαριασμούς των ΔΕΚΟ. Αυτή η τάξη ανθρώπων, που είναι αποκομμένη από τις κοινωνίες τις οποίες υποτίθεται ότι εκπροσωπεί, αποφασίζει για τη μοίρα των πολλών, για τον τρόπο της ζωής τους, για τις ελευθερίες τους, την υγεία, τις απολαβές τους και το ύψος των υποχρεώσεών τους προς το κράτος.
Η ιστορική αναφορά που θέλει τη Μαρία Αντουανέτα να προτείνει οι πεινασμένοι της Γαλλίας να χορτάσουν με παντεσπάνι δεν έχει επιβεβαιωθεί. Ωστόσο, ακόμα και ως ανεξακρίβωτη πληροφορία, αυτή η ιστορία μπορεί να θεωρηθεί διδακτική. Οι «Αντουανέτες» της εποχής μας είναι περισσότερες και πιο αφελείς και αποκομμένες από τις μάζες απ’ όσο ήταν τα χρόνια που προηγήθηκαν της Γαλλικής Επανάστασης. Άλλες από αυτές εκλέγονται και ύστερα αποκόπτονται από το λαϊκό αίσθημα και κάποιες άλλες, όπως εκείνες της ευρωγραφειοκρατίας, διορίζονται από τους μηχανισμούς που ελέγχουν την Ε.Ε.
Είναι ανεπίτρεπτο την ώρα που ο ελληνικός λαός ανησυχεί για το αύριο και βλέπει ένα μέλλον ανεργίας και ανέχειας να διαγράφεται στον ορίζοντα να παρακολουθεί στην τηλεόραση τον κ. Σχοινά και την κυρία Βεστάγκερ να χλαπακιάζουν μπριζόλες Rib eye και πουρέ από σελινόριζα με τρούφα.
dimokratianews.gr
