Η Ιστορική Συμφωνία στην COP28 είναι ένας Συμβιβασμός, που ενώ επί της ουσίας
δεν λέει τίποτα, όμως παρέχει στο καθένα τη δυνατότητα να πανηγυρίσει. Και
αυτό είναι η ουσία κάθε ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ.
Ορισμένοι λένε ότι για 1η φορά μπήκαν στο στόχαστρο τα Ορυκτά Καύσιμα. Σωστό.
Όμως μόνο λεκτικά.
Η πρόταση δεν επέβαλε την απόλυτη σταδιακή κατάργηση (phase out) των
υδρογονανθράκων.
«Μετάβαση από τα ορυκτά καύσιμα στα ενεργειακά συστήματα, με δίκαιο, τακτικό
και ισότιμο τρόπο, επιταχύνοντας τη δράση σε αυτή την κρίσιμη δεκαετία, ώστε
να επιτευχθεί η απανθρακοποίηση μέχρι το 2050 σύμφωνα με την επιστήμη».
Επιλέγοντας τον όρο «transitioning away» (μετάβαση προς την απομάκρυνση) το
κείμενο δεν κάνει λόγο για «σταδιακή κατάργηση» του πετρελαίου, του φυσικού
αερίου και του άνθρακα, διατύπωση που είχε γίνει για μήνες το λάβαρο πίσω από
το οποίο συντάσσονταν πάνω από 100 χώρες και χιλιάδες μη κυβερνητικές
οργανώσεις.
Άλλοι, όπως η Φιόνα Χάρβεϊ στον Guardian, υπέρμαχο των ΑΠΕ, λέει «Υπάρχουν
πολλά προβλήματα με αυτήν τη συμφωνία. Οι αναπτυσσόμενες χώρες χρειάζονται
εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε χρηματοδότηση για να μπορέσουν να
κάνουν τη μετάβαση μακριά από τον άνθρακα, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο.
Οι ανεπτυγμένες χώρες και οι παραγωγοί πετρελαίου, από την άλλη πλευρά
ωστόσο, δεν θα αναγκαστούν να κινηθούν τόσο γρήγορα όσο τους ζητά η
επιστημονική κοινότητα» υπογραμμίζοντας ότι για τους μεγάλους ρυπαντές
(χώρες όπως είναι οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ινδία) δεν πρόκειται στην πράξη να
αλλάξουν πολλά τα επόμενα χρόνια, τουλάχιστον όχι με βάση όσα ανακοινώθηκαν
σήμερα.
Η Φον Ούρσουλα λέει τα δικά της και αυτά αφορούν ειδικά τη χώρα μας: «Ο
κόσμος υιοθέτησε τους στόχους της ΕΕ για το 2030: τριπλασιασμό των
ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και διπλασιασμό της ενεργειακής απόδοσης», σε
ελεύθερη μετάφραση, ετοιμαστείτε για ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ των τιμών του
ρεύματος, ανεξάρτητα ΧΡΩΜΑΤΟΣ τιμολογίου, για τα επόμενα χρόνια και
ΦΑΡΑΩΝΙΚΑ Αιολικά «Πάρκα» σαν αυτό που φέρνουν στο Λασίθι.
Αυτά από τη ΠΟΛΙΤΙΚΗ σκοπιά.
Από ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΉ ισχύουν άλλα :
«Τέλος των Ορυκτών Καυσίμων» δεν υφίσταται ως πραγματικότητα έως το 2050 και
πάντως όχι πριν την εκτεταμένη εφαρμογή στη πράξη της Τεχνολογίας Παραγωγής
Ενέργειας από Σύντηξη Υδρογόνου, μίμηση της παραγωγής Ενέργειας των αστέρων
- Πρόγραμμα ITER.
- Διότι οι ΔιαλείπουσεςΠΕ (ΑΠΕ) ΔΕΝ υπάρχουν ως αποκλειστικές Πηγές Ενέργειας, Ηλεκτρικής -ή άλλης. Υπάρχουν μόνο σε συνεργασία και υπό την κυριαρχία ΘΕΡΜΙΚΩΝ Μονάδων Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας. Οι λόγοι ανάγονται στα εγχειρίδια Γυμνασιακής Φυσικής και στην εμπειρία από τη συνύπαρξη των ΑΠΕ με τα Ορυκτά Καύσιμα.
- Διότι η αντικατάσταση των Ο.Κ. από Υδρογόνο (Πράσινο ή Μπλε)) είναι εφικτή έως το 2050 όσο κι ο εποικισμός του Άρη και του Πλούτωνα ταυτόχρονα.
